Ο παλαίμαχος τερματοφύλακας, Σήφης Δασκαλάκης, μίλησε στο iefimerida για τους ωραίους, αλλά και τους… μοιραίους του Μουντιάλ 2026 και τον Βοζίνια.
Ο Κρητικός άσος δεν… μάσησε τα λόγια του. Ήταν απλός, περιεκτικός και σίγουρα απολαυστικός. Ο Σήφης Δασκαλάκη γνωρίζει όσοι λίγοι τα μυστικά της θέσης του τερματοφύλακα και ποια είναι τα προσόντα που μπορούν να κάνουν κάποιον να ξεχωρίζει κάτω από τα δοκάρια. Ο παλαίμαχος κίπερ, μιλώντας στο iefimerida τα «έχωσε» στον Βοζίνια, καθώς θεωρεί ότι ένα καλό τουρνουά, μερικές εντυπωσιακές επεμβάσεις και κάμποσες απαραβίαστες εστίες δεν μπορούν να τον κάνουν καλό τερματοφύλακα τον ήρωα για το Πράσινο Ακρωτήρι. Μιας και στην τελική δεν λένε… τίποτα μπροστά στα τόσα χρόνια μέτριας καριέρας.
Ο πρώην κίπερ των ΟΦΗ, Εργοτέλη, Ολυμπιακού και Βέροιας δεν έκρυψε την… αδυναμία που είχε και έχει στο πρόσωπο του Κριστιάνο Ρονάλντο και όλα όσα έχει πετύχει με την εθνική Πορτογαλίας, όμως, δεν παρέλειψε να αποθεώσει και τον Λιονέλ Μέσι, για τις μαγικές του εμφανίσεις στο Μουντιάλ 2026. Εκτός των άλλων ο Σήφης Δασκαλάκης πήρε θέση για τη… μάστιγα που ταλανίζει τη θέση του τερματοφύλακα τα τελευταία χρόνια, αλλά και την προσωπική «θυσία» που θα έκανε, ώστε να σηκώσει ένα Παγκόσμιο Κύπελλο με την Εθνική ομάδα.
Αναλυτικά όλα όσα είπε ο Σήφης Δασκαλάκης στο iefimerida
Για τους τερματοφύλακες από τις «μικρές» εθνικές ομάδες που ξεχώρισαν στο Μουντιάλ 2026:
«Σε κάθε Παγκόσμιο Κύπελλο μας αρέσουν οι ιστορίες. Έτσι και σε αυτό. Τι θέλω να πω… Τρεις άγνωστοι έχουν γίνει viral, για να χρησιμοποιήσω μία λέξη της νεολαίας. Έχει μεγάλη διαφορά το να κάνεις ένα καλό τουρνουά από το να είσαι καλός τερματοφύλακας. Σε ένα τουρνουά μπορεί να σου βγει ένα παιχνίδι, κάποιες φάσεις. Να σου “γράψει” που λέμε και όπως παίζει η ομάδα σου να σε βοηθήσει να αναδειχτείς, να μην δεχτείς κάποιο “κρύο” γκολ και να γίνεις ήρωας όπως έγιναν τα παιδιά.
Αλλά όταν παίζεις στο πρωτάθλημα έχεις μεγαλύτερη προβολή. Παίζεις 30 παιχνίδια και εκεί μπορείς να “πνίξεις” καμία 15αρια γκολ και να εκτεθείς. Οπότε δεν σημαίνει επειδή έκαναν 2-3 καλά παιχνίδια είναι και καλοί τερματοφύλακες. Από αυτούς που τα πήγαν καλά και ξεχώρισαν στα δικά μου μάτια αξίζει μόνο ο κίπερ από το Ιράν. Έχει καλά προσόντα. Μου αρέσει το στιλ του, το κορμί του.
Τώρα για τον Βοζίνια τι να σου πω; Δεν θα έπαιζε ούτε στον… Ακράτητο. Ούτε στον Θρασύβουλο. Και εγώ με δέκα χρόνια αποχή αν έκανα ένα μήνα προετοιμασία θα ήμουν στο ίδιο επίπεδο μαζί του».
Για το αν θα μπορούσε κάποιος τερματοφύλακας που αγωνίζεται σε κάποια από τις «μικρές ομάδες» του πρωταθλήματος να σταθεί σε αυτό το επίπεδο:
«Πολύ εύκολα. Είναι αυτό που σου είπα και πριν. Να σου “γράψει” ένα καλό τουρνουά. Έχει να κάνει φυσικά και με τον τρόπο που αγωνίζεται η ομάδα σου και πόσο μπορεί να σε βοηθήσει. Γιατί όλες αυτές οι ομάδες, όπως το Κουράσαο, το Πράσινο Ακρωτήρι, το Ιράν, παίζουν και φουλ άμυνα απέναντι σε όλα τα “μεγαθήρια”. Βέβαια, κοίταξε να δεις, δεν είναι μόνο να σου βγει το ματς ή το τουρνουά. Πρέπει και ο κάθε τερματοφύλακας να κάνει τα… βασικά».
Για το αν μπορούν αυτές οι εμφανίσεις να βοηθήσουν τους τερματοφύλακες να πάρουν μία καλή μεταγραφή ή όχι:
«Ναι, φυσικά. Αυτό άλλωστε έχει δείξει και η ίδια η ιστορία. Και μετά από λίγο καιρό οι ομάδες να την… πατάνε και καταλαβαίνουν ότι ο τερματοφύλακας που πήραν δεν είναι και τόσο καλός. Δεν χρειάζεται να πάει σε top club. Αλλά σίγουρα είναι διαφήμιση για κάθε τερματοφύλακα».
Για το αν μπορεί να καταλάβει για κάποιους τερματοφύλακες αν έχουν όντως ταλέντο και απλά παίζουν σε «μικρές ομάδες» ή αν απλά τους βγήκε το τουρνουά:
«Είναι δύσκολο να σου πω. Επειδή κάποιος έκανε δύο ή τρία καλά ματς δεν πρέπει απαραίτητα να σκεφτούμε ότι πρέπει να παίζει σε μεγάλη ομάδα. Σε καμία περίπτωση. Μπορείς να σκεφτείς να παίζει ο Βοζίνια στον Ολυμπιακό; Γελάνε και οι… πέτρες. Έτσι, το βλέπω εγώ. Έχει κάνει κάποια καλά παιχνίδια. Πιθανολογώ ότι αν είχε κάνει τέτοιες επεμβάσεις, σε πιο πολλά παιχνίδια, μέσα στη σεζόν σε κάποιο πρωτάθλημα, πιθανολογώ ότι θα είχε πάρει μία καλή μεταγραφή και θα είχε κάνει το βήμα το παραπάνω πιο παλιά.
Για να μην το έχει κάνει όλα αυτά τα χρόνια, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πάει να πει ότι είναι ένας αξιόλογος τερματοφύλακας που απλά τώρα κάνει ένα καλό τουρνουά. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον Οτσόα. Έχει περάσει από αρκετά καλές ομάδες. Αλλά πάντα, κάθε τέσσερα χρόνια, στα Μουντιάλ έκανε… παπάδες και έβρισκε πάντα ομάδες για πιο μετά. Αλλά δεν έπαιξε σε κάποια top class ομάδα να κάνει πολλές και καλές εμφανίσεις. Μέχρι και εκείνος δηλαδή δεν κατάφερε να μείνει στο κορυφαίο επίπεδο. Δεν είναι τυχαίο που όλοι τον βλέπουν πάλι κάθε τέσσερα χρόνια να πιάνει τα άπιαστα και έχει κάνει την καριέρα του».
Για το αν βρισκόταν σε κάποια από αυτές τις εθνικές ομάδες ποιο στιλ θα τον ευνοούσε περισσότερο: μαζική άμυνα για να κάνει πολλές επεμβάσεις ή το πιο επιθετικό για να κάνει λίγες αλλά καθοριστικές:
«Όλοι μα όλοι οι τερματοφύλακες προτιμούν τη μαζική άμυνα. Το δεύτερο κομμάτι είναι πολύ δύσκολο. Μόνο οι top class τερματοφύλακες, που το έχουν δουλέψει, μπορούν να το κάνουν. Να είναι έτοιμοι και σε μία φάση να δείξουν πραγματικά ποιοι είναι. Είναι μία μεγάλη παγίδα για τον τερματοφύλακα όταν δεν του κάνουν πολλές φάσεις ή όταν θα πρέπει να αντιδράσει καλά σε μία ή δύο δύσκολες στιγμές.»
Για το πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για έναν τερματοφύλακα να δίνει συνέχεια οδηγίες στους συμπαίκτες του σε κατάσταση μαζικής άμυνας:
«Δεν πάει στον… αυτόματο. Πρέπει συνέχεια να τους συντονίζει. Κάθε παιχνίδι είναι διαφορετικό. Κάποιος παίκτης μπορεί να ξεχαστεί. Πολλές φορές οι παίκτες μέσα στο παιχνίδι και όταν έχουν τον προπονητή να τους δίνει οδηγίες και να τους λέει να ανέβουν κάποιες φορές ξεχνιούνται. Οπότε πρέπει πάντα ο τερματοφύλακας να τους καθοδηγεί και να λέει πόσοι πρέπει να είναι πίσω. Αν πρέπει να είναι δύο ή τρεις και άλλα τέτοια τακτικά».
Για το αν είναι ο Νταβίντ Ράγια ο καλύτερος τερματοφύλακας του κόσμου αυτή τη στιγμή:
«Αν ήταν θα έπαιζε βασικός στην Ισπανία. Κάτι ξέρουν και βλέπουν εκεί. Βέβαια, στα δικά μου μάτια ο Ράγια είναι καλύτερος από τον Ουνάι Σιμόν. Φέτος ο Ράγια με τόσες πολλές και καλές εμφανίσεις και πρωτάθλημα στην Άρσεναλ θα μπορούσε να παίζει βασικός. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς την πορεία της Μπιλμπάο και αυτή του Ουνάι Σιμόν. Πραγματικά δεν ξέρω. Είναι δυνατόν να μην παίζει βασικός ο Ράγια;».
Οι τερματοφύλακες με την μπάλα στα πόδια τους: Αυτή η σύγχρονη… μάστιγα
Για το πόσο σημαντικός είναι ένας τερματοφύλακας στο επιθετικό κομμάτι μιας ομάδας και πόσο μπορεί να τη βοηθήσει:
«Δεν μπορώ να το ακούω αυτό. Μου γυρίζουν τα… μάτια. Μου γυρνάει ο εγκέφαλός μου. Το έχω πει 100 φορές θα το πω ακόμη μία. Ο τερματοφύλακας υπάρχει για να φυλάει το τέρμα. Να κάνουμε ετυμολογία της λέξης; (γέλια). Εννοείται πρέπει να έχει καλές πάσες, να έχει καλές μεταβιβάσεις να μπορεί να περνάει την μπάλα στα μπακ του.
Να μπορεί να σημαδεύει μπροστά τον επιθετικό ή γενικά κάποιον ψηλό παίκτη της ομάδας του όταν βγαίνει μπροστά. Αυτά είναι τα… βασικά. Αλλά παίρνουμε κάποιον τερματοφύλακα που είναι καλός με την μπάλα στα πόδια και θα κάνουμε… παιχνιδάρα είναι το μεγαλύτερο παπατζιλικί που έχει καθιερωθεί στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Και να πούμε και το άλλο;
Πόσες ασίστ να βγάλει ένας τερματοφύλακας σε μία χρονιά; Μία; Δύο με τρεις το πολύ και αν. Άρα πως μπορεί ένας τερματοφύλακας να βοηθήσει μία ομάδα στο επιθετικό κομμάτι; Έχει ένα ταβάνι αυτό. Τι θα κερδίσω; Το να μην κάνει λάθος όταν έρχεται η μπάλα πίσω; Προφανώς σε αυτό το επίπεδο δεν γίνονται τέτοια λάθη. Άρα; Να κερδίσω που θα πάει η μπάλα στο αριστερό χαφ; Είναι υπερβολή. Έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο. Δεν υπάρχει λόγος. Εγώ θέλω να κάνει τη δουλειά του και να μου πιάσει αυτά που μπορεί να μου πιάσει με τα χέρια. Και μετά αν μπορεί να κάνει απλό με τα πόδια».
Για το τι θα έλεγε στους τερματοφύλακες, αν και εφόσον ήταν προπονητής τους σε κάποια ομάδα, που δέχτηκε γκολ μετά από λάθος πάσα με τα πόδια του τερματοφύλακα:
«Προφανώς… τίποτα. Και θα σου πω το γιατί. Μιας και αυτή είναι μία οδηγία που έρχεται από τον ίδιο τον προπονητή. Το θέμα είναι μπορεί το παιδί; Γιατί αν είναι καλός τερματοφύλακας και δεν μπορεί με τα πόδια, τότε δεν πρέπει να τον πιέζεις, γιατί τότε γίνονται τέτοια λάθη. Πρέπει να του πει να παίξει δίπλα, να παίξει μπροστά. Ακόμα και να βγάλει την μπάλα έξω. Να παίξει πιο απλά. Αλλά έχουν μάθει όλοι πλέον το build up. Γελάει ο κόσμος».
Τα μυστικά ενός τερματοφύλακα πριν από τα πέναλτι και ο εγωισμός του σε αυτά
Για το αν μπορεί ένας καλός τερματοφύλακας σε ροή παιχνιδιού να είναι κακός στις εκτελέσεις των πέναλτι:
«Αυτό δεν το ενστερνίζομαι. Μπορεί κάποιος που είναι βασικός, να τραυματιστεί, να μπει κάποιος που δεν είναι καλός υποθετικά στα πέναλτι και να πιάσει πέντε πέναλτι. Τότε τι μπορεί να του πει κάποιος; Το να πέφτουν μερικοί τερματοφύλακες λίγο πιο νωρίς, όπως φαίνεται σε μερικές εκτελέσεις, είναι κάτι που μπορεί να βοηθάει.
Εγώ όταν έπαιζα ήμουν… πεναλτάκιας. Σήμερα αν έπαιζα και τα έπιανα θα ήταν όλα επανάληψη. Αλλά τι έκανα; Έπαιρνα και 2-3 βηματάκια. Δεν ήμουν πάνω στη γραμμή. Όμως, είναι και λίγο άδικο όλο αυτό που γίνεται τα τελευταία χρόνια για τους τερματοφύλακες. Όταν φεύγει και παίρνει φόρα ο επιθετικός εγώ, γιατί πρέπει να είμαι “βιδωμένος” στη γραμμή; Πρέπει να έχει και ο τερματοφύλακας κάτι που θα τον βοηθάει.
Εγώ πιστεύω ότι σε μερικά χρόνια θα υπάρχει μία μικρή γραμμή μπροστά από τα πόδια του τερματοφύλακα που θα του λέει και θα του δείχνει μέχρι που μπορεί να βγει. Δεν μπορεί να μην του δίνουν ένα περιθώριο. Δεν είναι ωραίο να πιάνει ο τερματοφύλακας ένα πέναλτι; Όλο αυτό έχει γίνει για να μπαίνουν πιο πολλά γκολ και να υπάρχει περισσότερο θέαμα. Στο τέλος θα τον γυρίσουν και… ανάποδα για να μπαίνει σίγουρα το γκολ. Δεν πρέπει να έχει και ο τερματοφύλακας ένα μικρό προνόμιο; Νομίζω ότι είναι ωραίο να βλέπει κάποιος έναν τερματοφύλακα να πιάνει ένα πέναλτι. Αρκεί πάντα να είναι για την… ομάδα του».
Για το πόσο σπουδαίος είναι ο Μάνουελ Νόιερ και κατά πόσο βοήθησε στην ανάπτυξη του θέση του τερματοφύλακα:
«Δεν θα σου πω ότι είναι κορυφαίος. Αλλά συγκαταλέγεται σίγουρα μέσα σε αυτούς. Αλλά είναι μοναδικός. Σε αυτό που κάνει μόνο αυτός το κάνει τόσο καλά. Ακόμα και όταν έκανε λάθη που ήταν πάρα πολλά. Μπορεί από αυτά να έχει δεχτεί 50-60 γκολ. Όμως, την πήγε σε άλλο επίπεδο τη θέση. Και δεν νομίζω, μετά από εκείνον, να υπάρχει κάποιος άλλος που κάνει το ίδιο σε αυτό το επίπεδο, τόσο καλά.
Ο Νόιερ είναι κάτι μοναδικό. Μπορεί να έχει δεχτεί 50-60 γκολ από τα λάθη που έχει κάνει με τα πόδια. Ωστόσο, ακόμα και τότε μπορείς να του έχεις εμπιστοσύνη και να σου βγάζει μία σιγουριά. Αυτό είναι μοναδικό. Δεν υπάρχει. Πέρα από τις πολύ μεγάλες αποκρούσεις που έχει κάνει».
Για το αν θα διάλεγε Μάνουελ Νόιερ ή Τιμπό Κουρτουά στο τελευταίο τους Μουντιάλ:
«Τον… Όμπλακ, γιατί είμαι Ατλέτικο Μαδρίτης στην Ισπανία (σ.σ γέλια). Γιατί και για εμένα αυτός είναι στο ίδιο επίπεδο με τους άλλους δύο με όλα όσα έχει κάνει τόσα χρόνια».
Για το πόσο σημαντική είναι η ψυχολογία για έναν τερματοφύλακα στα πέναλτι:
«Πάρα πολύ. Ακόμα και οι κορυφαίοι αν δουν τα πρώτα πέναλτι που πάνε μέσα να είναι πολύ καλές εκτελέσεις, τότε, παίζει ρόλο στη συνέχεια. Δηλαδή εμένα αν με βάλεις τώρα να κάτσω στο τέρμα και δεν πιάσω ούτε ένα από τα πέντε πέναλτι, τι να σου πω. Μπορεί να βάλω και τα κλάματα. Μπορεί να τρελαθώ.
Είναι θέμα εγωισμού το πέναλτι για έναν τερματοφύλακα. Δεν μου έχει τύχει ποτέ να κάτσω και να δεχτώ και τα πέντε πέναλτι».
Για το αν τελικά υπάρχει κάποιο… μυστικό για τους τερματοφύλακες πριν την εκτέλεση ενός πέναλτι:
«Όλα παίζουν ρόλο… Το πως κοιτάει ένας παίκτης, το που ρίχνει το τελευταίο βλέμμα πριν ρίξει το σουτ, το πως είναι στημένο το σώμα του. Όλα παίζουν ρόλο. Αλλά μπορεί κάποιος να πιάσει ένα πέναλτι και να μην παίζει ρόλο… τίποτα. Είναι όλα σχετικά. Πριν από την εκτέλεση ενός πέναλτι έχεις κάποια παρατηρήματα θα πω εγώ.
Μπορείς να δεις που θα κοιτάξει πρώτα όταν πάρει την μπάλα. Αλλά το πιο σημαντικό είναι να κάνεις ότι δεν τον κοιτάς, γιατί αν το καταλάβει τότε μπορεί να αλλάξει γωνία στην εκτέλεσή του. Πολλές φορές οι παίκτες κοιτάνε επί τούτου μία γωνιά και εν τέλει στέλνουν την μπάλα στην αντίθετη πλευρά. Ωστόσο, έχει τύχει να πιάσω ακόμα και έτσι πέναλτι. Βοηθάει να κάνεις και μερικά… τσαλίμια με τα πόδια σου».
Η συμβουλή στον Κωνσταντίνο Τζολάκη και η… πορεία της Εθνικής ομάδας στο Μουντιάλ 2026:
Για το αν είχε θέση η Εθνική μας ομάδα σε αυτό το Μουντιάλ:
«Αν είχε θέση θα ήταν εκεί. Ταλέντο, ταλέντο, ταλέντο αλλά θέλει και εμπειρία. Δεν φτάνει μόνο το ταλέντο. Ναι μεν έχουμε παιχταράδες. Αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Απογοήτευση για εμένα το ότι δεν πήγαμε εκεί. Μάλιστα, μερικοί πίστευαν ότι όχι μόνο θα περνούσαμε στην τελική φάση, αλλά, θα κάναμε μάλιστα και μεγάλη πορεία. Ειδικά την εποχή που είχαμε νικήσει εκτός έδρας την Αγγλία. Και με την Σκωτία».
Για το αν παίρναμε τη θέση της Σκωτίας τι θα γινόταν και κατά πόσο θα ήμασταν ανταγωνιστικοί:
«Ναι, πιστεύω θα ήμασταν, γιατί είναι τόσο μεγάλη η ευκαιρία για όλους τους παίκτες να κάνουν ένα καλό τουρνουά και μετά να πάρουν μεγάλες μεταγραφές και να δημιουργήσουν υπεραξίες».
Για το ποιος είναι ο κορυφαίος Έλληνας τερματοφύλακας αυτή τη στιγμή:
«Αυτή τη στιγμή λόγω ιστορικού, λόγω συμμετοχών είναι ο Τζολάκης. Το παιδί είναι βασικός από πολύ μικρή ηλικία. Παίζει εκπλητικά θεωρώ με αποκορύφωμα την κατάκτηση του Conference. Έπαιζε… παράλογα καλά όλο αυτό το χρονικό διάστημα.
Το παράλογο δεν ήταν τα λάθη που έκανε πρόσφατα. Αλλά το γεγονός ότι για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα δεν έκανε ούτε ένα λάθος! Δεν γίνεται αλλιώς. Όλοι κάνουν λάθη. Ωστόσο, αυτό το παιδί μέσα από τα λάθη του θα γίνει καλύτερος».
Για το αν θα τον συμβούλευε να μείνει στην Ελλάδα και να είναι βασικός ή να πάρει μεταγραφή στο εξωτερικό ακόμα και υπό τον φόβο να είναι στον πάγκο:
«1000% θα πρέπει να το κυνηγήσει και να πάει στο εξωτερικό. Ο Τζολάκης είχε την τύχη και το ταλέντο φυσικά να βρίσκεται από μικρή ηλικία στον Ολυμπιακό. Εγώ πήγα στον Ολυμπιακό όταν ήμουν 29 χρονών. Αν το έκανα και πήγαινα από μικρός, όπως εκείνος, θα ήμουν ακόμα… εκεί. Θα είχα μπει σε άλλο καλούπι και θα έκανα… άλλο επάγγελμα, γιατί το σώμα του το χτίζεις και όσο πιο νωρίς το κάνεις τόσο πιο πολύ θα σε βοηθήσει αυτό όσο μεγαλώνεις. Αυτό το παιδί είναι στον Ολυμπιακό από μικρή ηλικία και έχει πάρει πολλά πράγματα.
Νομίζω ότι είναι έτοιμος για το επόμενο βήμα στην καριέρα του. Αν πάρει μεταγραφή στο εξωτερικό θα δει διαφορετικά πράγματα. Θα δουλέψει με άλλον τρόπο. Θα πάρει τις ευκαιρίες του. Αλλά θα πρέπει να πάει σε μία ομάδα επιπέδου. Θα μπορούσα να τον δω και στη Ρεάλ Μαδρίτης ή και στην Μπαρτσελόνα. Δεν είναι τυχαίο που ακούγεται για την Άρσεναλ. Γιατί όχι;
Τόσα χρόνια παίζει βασικός στον Ολυμπιακό. Έχει εμπειρίες, έχει παραστάσεις και φυσικά τα προσόντα».
Για το αν θα προτιμούσε κατάκτηση Europa League με τον ΟΦΗ, όντας βασικός, ή Παγκόσμιο Κύπελλο με την Εθνική όντας δεύτερος τερματοφύλακας και έχοντας παίξει μόνο ένα ματς με τον ίδιο να είναι ήρωας στα πέναλτι:
«Δεν υπάρχει κάποιο δίλημμα. Είναι πολύ εύκολη η απάντηση. Εθνική. Και ας μην το περίμενες. Το θεωρώ μέγιστη και ύψιστη τιμή να παίξεις με το εθνόσημο στο στήθος. Εγώ δεν τα κατάφερα και ας ήταν ένας από τους στόχους μου. Μιας και κατάλαβα ότι δεν φτάνει μόνο το αγωνιστικό κομμάτι και η δουλειά που κάνεις εκεί. Αλλά παίζουν ρόλο και άλλα πράγματα.
Αλλά η Εθνική ήταν, είναι και θα είναι ένα κλειστό γκρουπ παικτών. Με καλά και τα κακά του. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Δεν λέω ότι είναι απαραίτητα κακό αυτό. Άλλωστε με αυτό τον τρόπο πήραμε και το Euro με την Εθνική ομάδα να αφήνει τότε έξω παιχταράδες. Αλλά αυτή ήταν μία επιλογή που δικαίωσε στο τέλος αυτούς που την πήραν. Ωστόσο, ακόμα και το ματς με τα πέναλτι αν βγάλουμε και αν είχα τον ρόλο του τρίτου τερματοφύλακα πάλι αυτό θα ήθελα. Μπροστά στο εθνικό φρόνιμα και στη χαρά που θα έδινα σε εκατομμύρια Έλληνες δεν βάζω Europa League και ας ήμουν και βασικός».
Η… εύκολη απάντηση είναι ο Λιονέλ Μέσι, η δύσκολη ο… Κριστιάνο Ρονάλντο
Για το ποιος κάνει το καλύτερο τουρνουά και ποιος θα πάρει το Παγκόσμιο Κύπελλο:
«Η εύκολη απάντηση που θα έδιναν όλοι είναι ο Μέσι. Και ας είμαι υποστηρικτής του Κριστιάνο (σ.σ γέλια). Είμαι Κριστιάνο… all in. Αλλά πιστεύω μπορεί να βγει ο Κριστιάνο αρκεί οι συμπαίκτες του να τον βοηθήσουν σε αντίθεση με τον Μέσι που έχει όλη την εθνική ομάδα της Αργεντινής δίπλα του. Γενικά δεν την συμπαθώ την Πορτογαλία, αλλά, θα ήθελα να δω τον Κριστιάνο να το παίρνει».
Για το αν θα έπρεπε τα παιδιά και οι γονείς τους να έχουν σαν πρότυπο τον Λιονέλ Μέσι ή τον Κριστιάνο Ρονάλντο:
«Εγώ αυτό που λέω πάντα στους γονείς είναι τα παιδιά τους ότι πρέπει να έχουν σαν πρότυπο τον Κριστιάνο και όχι τον Μέσι, γιατί δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ τους σαν τον Μέσι. Ο Κριστιάνο είναι προϊόν σκληρής δουλειάς και έχει κάνει αυτά που έχει κάνει. Από την άλλη ο Μέσι γεννήθηκε με αυτό το ταλέντο».
Για το αν πιστεύει ότι η Γαλλία μπορεί να δικαιώσει τον ρόλο του φαβορί που έχει από την αρχή του Μουντιάλ 2026:
«Θα το δούμε. Τη Γαλλία την βλέπω σαν το… ξαναζεσταμένο φαγητό. Έχουν περίεργο χαρακτήρα μερικά από τα πιο μεγάλα της αστέρια, όπως ο Κουντέ και μπορεί αυτό να παίξει ρόλο».
