Τα νέα από το Βελεστίνο και τον Δήμο Ρήγα Φεραίο

Economist για Τραμπ: Πώς η συνάντηση με Σι και Πούτιν οδηγεί στην απίστευτη συρρίκνωση της πολιτικής κληρονομιάς του


Η τριμερής σύνοδος με τον Βλαντίμιρ Πούτιν και τον Σι Τζινπίνγκ στην Κίνα θα αποδυναμώσει τον Ντόναλντ Τραμπ και την Αμερική, σύμφωνα με τον Economist.

Με αφορμή την συνάντηση των τριών ηγετών στην Κίνα, το περιοδικό εξηγεί το «παράδοξο επίτευγμα» του Αμερικανού προέδρου.

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει εξασφαλίσει μια τεράστια θέση στην ιστορία, την ίδια στιγμή που υποβαθμίζει το αξίωμα που κατέχει. Αυτή η αντίφαση αναμένεται να φανεί ξανά με τη συμμετοχή του σε τριμερή συνάντηση με τον Σι Τζινπίνγκ και τον Βλαντίμιρ Πούτιν, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της APEC στη νότια Κίνα, στις 18 και 19 Νοεμβρίου.

Η συνάντηση θα προκαλέσει τεράστια αίσθηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παγκοσμίως, καθώς θα είναι η πρώτη στην ιστορία μεταξύ των ηγετών των ΗΠΑ, της Κίνας και της Ρωσίας. 

Ο Τραμπ αναμένεται να απολαύσει την προσοχή, κάνοντας ένα διάλειμμα από τους «αχάριστους» ψηφοφόρους και το «αυθάδες» Κογκρέσο. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Economist, η προθυμία του να παραστεί στη συνάντηση βλάπτει τα συμφέροντα των ΗΠΑ και ενισχύει τη θέση της Κίνας και της Ρωσίας. 

Ακόμη και χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα, μια τέτοια συνάντηση θα μπορούσε να έχει σημαντικό συμβολικό κόστος για την Ουάσινγκτον. 

Ο ρόλος της Κίνας στον πόλεμο στην Ουκρανία

Για να κατανοήσει κανείς τι διακυβεύεται για την Αμερική, πρέπει πρώτα να εξετάσει τι προσδοκούν να κερδίσουν ο Πούτιν και ο Σι.

Η αρχική πρωτοβουλία, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, προήλθε από τη Ρωσία, όπως αναφέρει το δημοσίευμα . Στις αρχές Οκτωβρίου, αξιωματούχοι του Κρεμλίνου επιβεβαίωσαν ότι ο Πούτιν επιθυμούσε να συναντήσει τους ηγέτες των ΗΠΑ και της Κίνας στο περιθώριο της συνόδου της APEC, στην οποία συμμετέχουν 21 οικονομίες της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού.

Σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν, ο Ρώσος πρόεδρος επιθυμούσε να παρουσιάσει ένα σχέδιο τερματισμού του πολέμου στην Ουκρανία με όρους ευνοϊκούς για τη Μόσχα. Ουσιαστικά, ζητούσε από τον Τραμπ και τον Σι να τον βοηθήσουν να διαμορφώσει μια ρωσική σφαίρα επιρροής στην Ευρώπη, θυμίζοντας κρατικούς ηγέτες του 19ου αιώνα που μοίραζαν εδάφη επάνω σε χάρτες.

Η απροκάλυπτη αυτή προσέγγιση φαίνεται ότι έφερε σε δύσκολη θέση την Κίνα. Στα τέλη Οκτωβρίου, ο Σι δήλωσε ενοχλημένος στον Γερμανό πρόεδρο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ ότι δεν σχεδίαζε να συνδιοργανώσει σύνοδο για την Ουκρανία με την Αμερική και τη Ρωσία. Υποστήριξε επίσης ότι δεν γνώριζε από πού προέρχονταν οι σχετικές φήμες. «Φυσικά, η Ευρώπη πρέπει να συμμετέχει σε οποιεσδήποτε ειρηνευτικές συνομιλίες», πρόσθεσε ο κ. Σι.

Η Κίνα προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε αντικρουόμενα συμφέροντα όσον αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Από τη μία πλευρά, δεν θέλει να δει τον Πούτιν να ηττάται από την Ουκρανία και μια ενωμένη Δύση. Γι΄αυτό, σύμφωνα με τον Economist, η Κίνα προμηθεύει τη ρωσική πολεμική βιομηχανία με εξαρτήματα που κυμαίνονται από ρουλεμάν μέχρι κινητήρες τζετ για επιθετικά drones, ενώ στηρίζει τη ρωσική οικονομία αγοράζοντας πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

Από την άλλη, οι Κινέζοι ηγέτες δυσανασχετούν με το γεγονός ότι ο πόλεμος έχει προκαλέσει σοβαρή επιδείνωση των σχέσεών τους με την Ευρώπη.

Τι κερδίζει ο Πούτιν από τη συνάντηση

Ακόμη κι αν η Ουκρανία απουσιάζει από την ατζέντα της τριμερούς συνάντησης, αυτό δεν θα πρέπει απαραίτητα να ανησυχεί τον Πούτιν.

Εάν καταφέρει να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τον Τραμπ και τον Σι, την ώρα που ρωσικά drones και πύραυλοι εξακολουθούν να σκοτώνουν Ουκρανούς αμάχους, «θα έχει αποκαλύψει τη διχόνοια της Δύσης και την αποτυχία των ευρωπαϊκών προσπαθειών να τον απομονώσουν», όπως χαρακτηριστικά γράφει το δημοσίευμα.

Μπορεί η Ρωσία να βρίσκεται πλέον σε θέση εξάρτησης από την Κίνα, αλλά ο πρόεδρός της θα συναναστρέφεται τους δύο ισχυρότερους ηγέτες του πλανήτη.

Τι κερδίζει ο Σι από τη συνάντηση

Ο Σι έχει επίσης να κερδίσει από μια τέτοια συνάντηση. Ακόμη κι αν οι συζητήσεις αποδειχθούν κουραστικές, οι φωτογραφίες θα έχουν τεράστια επικοινωνιακή αξία.

Ο κόσμος θα δει τον Πούτιν και τον Τραμπ, δύο ηγέτες που, όπως τονίζει το περιοδικό, έχουν εμπλακεί σε καταστροφικούς πολέμους δικής τους επιλογής, να αποδίδουν τιμές στον Σι, τον «κόκκινο αυτοκράτορα» μιας Κίνας που βρίσκεται σε ειρήνη.

Ούτε η τοποθεσία της συνόδου είναι τυχαία. Η Σεντζέν είναι μια φουτουριστική μεγαλούπολη, γνωστή για τα ρομπότ που χορεύουν, τα ιπτάμενα αυτοκίνητα και άλλα τεχνολογικά επιτεύγματα.

Υπάρχει, ωστόσο, και μια πιο ανησυχητική διάσταση. Εάν η τριμερής συνάντηση υπονομεύσει τις δυτικές προσπάθειες απομόνωσης της Ρωσίας, αυτό θα εξυπηρετούσε και την Κίνα.

«Ποιος ξέρει πότε η Κίνα μπορεί να αισθανθεί υποχρεωμένη να κατακτήσει την Ταϊβάν, το δημοκρατικό νησί που διεκδικεί ως δικό της;», διερωτάται ο Economist.  Ένας κόσμος στον οποίο οι μεγάλες δυνάμεις μπορούν να εισβάλλουν σε μικρότερες χώρες χωρίς συνέπειες θα ήταν ιδιαίτερα βολικός για την κινεζική ηγεσία.

Όσα χάνει ο Τραμπν και η Αμερική

Αντίθετα, ο Τραμπ κινδυνεύει να εμφανιστεί ως ο χαμένος της συνάντησης.

Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστηρίζει ότι μια τριμερής συνάντηση με τον Πούτιν και τον Σι θα αποτελούσε ευκαιρία για συζήτηση πολλών ζητημάτων, μεταξύ των οποίων ο έλεγχος των πυρηνικών εξοπλισμών και ο τερματισμός του πολέμου με το Ιράν.

Έχει επίσης αφήσει να εννοηθεί ότι δεν σκοπεύει να θέσει το ζήτημα της Nvidia, της εταιρείας κατασκευής μικροτσίπ που βρίσκεται αντιμέτωπη με έρευνες για καταγγελίες περί παράνομης διοχέτευσης προϊόντων της στην Κίνα.

Ωστόσο, οι προσπάθειες επανέναρξης των συνομιλιών για τον έλεγχο των εξοπλισμών με τη Ρωσία ενδέχεται να αποτύχουν λόγω της επιμονής του Τραμπ να συμμετάσχει και η Κίνα.

Το Πεκίνο επεκτείνει ταχύτατα το πυρηνικό του οπλοστάσιο. Όσο όμως διαθέτει λιγότερες πυρηνικές κεφαλές από τις ΗΠΑ ή τη Ρωσία, αρνείται να συμμετάσχει ουσιαστικά σε διαπραγματεύσεις αφοπλισμού.

Το 2024, πάντως, ο Σι είχε συζητήσει με τον τότε πρόεδρο Τζο Μπάιντεν για την τεχνητή νοημοσύνη και είχε συμφωνήσει ότι οι αποφάσεις για την εκτόξευση πυρηνικών όπλων πρέπει να παραμένουν υπό ανθρώπινο έλεγχο.

 

Ο Τραμπ αναμφίβολα επιθυμεί επίσης να πιέσουν η Κίνα και η Ρωσία το Ιράν ώστε να ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ και να εγκαταλείψει τις πυρηνικές του φιλοδοξίες.

Ωστόσο, σύμφωνα με την εκτίμηση του περιοδικού, καμία από τις δύο δυνάμεις δεν επιθυμεί να ασκήσει τόσο σκληρή πίεση ώστε να αναγκάσει την ηγεσία της Τεχεράνης να αλλάξει στάση.

Οι συνεργάτες του Τραμπ υπερασπίζονται την προθυμία του να συναντά αυταρχικούς ηγέτες, επικαλούμενοι την πεποίθησή του ότι μια συνάντηση δεν συνιστά από μόνη της παραχώρηση.

Ο Τραμπ υπονομεύει συμμαχίες που επί δεκαετίες βοηθούσαν την Αμερική να προβάλλει την ισχύ της

Το επιχείρημα αυτό θα ήταν πιο πειστικό, σύμφωνα με τον Economist, εάν ο Τραμπ συμβουλευόταν τους συμμάχους του πριν συναντήσει τους αντιπάλους του και έκρυβε καλύτερα τον ενθουσιασμό του για τις επαφές με ηγέτες που ευθύνονται για αιματηρή καταστολή και βία.

Ο ίδιος έχει μάλιστα προτείνει ότι θα ήταν ευχάριστο να συναντήσει στη Σεντζέν και τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας, Κιμ Γιονγκ Ουν.

Ενεργώντας μόνος του, ο Τραμπ υπονομεύει τις συμμαχίες που επί δεκαετίες βοηθούσαν την Αμερική να προβάλλει την ισχύ της διεθνώς.

Η αποδυνάμωση της διεθνούς τάξης υπό αμερικανική ηγεσία αποτελεί σημαντική παραχώρηση προς δυνάμεις που επιδιώκουν την ανατροπή της, ακόμη κι αν οι υποστηρικτές του Τραμπ αρνούνται να το αναγνωρίσουν.

Υπάρχει, τέλος, και η ματαιοδοξία του Αμερικανού προέδρου.

 

Ο Economist υπενθυμίζει, ότι ο Τραμπ αρνείται να προετοιμάζεται για τις συναντήσεις του, αγνοεί γεγονότα που τον κάνουν να βαριέται και ακούει μόνο κατά το ήμισυ ό,τι λένε οι ξένοι ηγέτες.

Ένας πρώην συνεργάτης του περιγράφει: «Πιστεύει ότι μόνο αυτός έχει σημασία εκείνη τη στιγμή. Οι μεγάλοι μιλάνε και αφήνουν τους άλλους να ανησυχούν για τις λεπτομέρειες».

Η επιδίωξη της φήμης είναι, κατά το περιοδικό, η κινητήρια δύναμη του Τραμπ. Αυτό εξηγεί και την προθυμία του να συναντήσει τον Πούτιν και τον Σι με τους δικούς τους όρους.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η προεδρία του θα μείνει για καιρό στη μνήμη, απλώς όχι με τον τρόπο που ο ίδιος επιθυμεί.

Πηγή: Economist

 

 

 

 



Πηγή: www.lifo.gr