Ένα τεράστιο μεγατσουνάμι που δημιουργήθηκε όταν τμήμα ενός βουνού στην Αλάσκα κατέρρευσε στη θάλασσα, καταγράφεται πλέον ως το δεύτερο υψηλότερο που έχει καταγραφεί ποτέ, σύμφωνα με επιστήμονες.
Το φαινόμενο αποδίδεται στη μεγάλη κατολίσθηση που προκλήθηκε σε φιόρδ της νοτιοανατολικής Αλάσκας, με αποτέλεσμα ένα κύμα σχεδόν 500 μέτρων να σαρώσει την περιοχή.
Το περιστατικό συνέβη το περασμένο καλοκαίρι, όμως έμεινε αρχικά χωρίς μεγάλη δημοσιότητα.
Νέα επιστημονική ανάλυση δείχνει ότι μικροί σεισμοί προκάλεσαν την κατάρρευση περίπου 64 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων βράχου, όγκος αντίστοιχος με 24 πυραμίδες της Γκίζας – τα οποία έπεσαν μέσα στο νερό σε λιγότερο από ένα λεπτό.
Η τεράστια αυτή μάζα δημιούργησε ένα κύμα εξαιρετικής δύναμης, το οποίο εξαπλώθηκε στο απομονωμένο φιόρδ.
«Παραλίγο τραγωδία» σε τουριστική περιοχή στην Αλάσκα
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η χρονική συγκυρία ήταν καθοριστική, καθώς το γεγονός συνέβη τις πρώτες πρωινές ώρες και έτσι δεν υπήρχαν τουριστικά κρουαζιερόπλοια στην περιοχή.
Ο γεωλόγος Bretwood Higman, που επισκέφθηκε το σημείο μετά το συμβάν, έκανε λόγο για “παραλίγο καταστροφή”, τονίζοντας ότι άνθρωποι είχαν βρεθεί πολύ κοντά στο σημείο χωρίς να το γνωρίζουν.
Τα ίχνη της καταστροφής ήταν εμφανή: ξεριζωμένα δέντρα, κατεστραμμένες πλαγιές και βράχοι που είχαν παρασυρθεί μέσα στο νερό, αποτυπώνοντας τη δύναμη του φαινομένου.
Πώς δημιουργούνται τα μεγατσουνάμι
Τα μεγατσουνάμι διαφέρουν από τα συνηθισμένα τσουνάμι, καθώς προκαλούνται κυρίως από κατολισθήσεις ή πτώσεις βράχων στη θάλασσα και επηρεάζουν συνήθως τοπικές περιοχές, χάνοντας γρήγορα τη δύναμή τους.
Αντίθετα, τα “κλασικά” τσουνάμι προέρχονται από μεγάλους σεισμούς στον βυθό και μπορούν να διασχίσουν ολόκληρους ωκεανούς, προκαλώντας εκτεταμένες καταστροφές.
Το συγκεκριμένο κύμα στην Αλάσκα θεωρείται δεύτερο μεγαλύτερο στην ιστορία, ξεπερνώντας άλλα πρόσφατα περιστατικά, ενώ το ρεκόρ εξακολουθεί να κατέχει το τσουνάμι του 1958 στην Lituya Bay, που έφτασε πάνω από τα 500 μέτρα.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η τήξη των παγετώνων λόγω κλιματικής αλλαγής επιδεινώνει τον κίνδυνο τέτοιων φαινομένων. Όπως εξηγούν, οι πάγοι που κρατούσαν σταθερά τις βραχώδεις πλαγιές υποχωρούν, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι πιθανότητες καταρρεύσεων.
Παράλληλα, τονίζουν ότι η Αλάσκα είναι ιδιαίτερα ευάλωτη λόγω της γεωμορφολογίας της, με απότομες πλαγιές, στενά φιόρδ και συχνούς σεισμούς. Οι ειδικοί ζητούν ενίσχυση της παρακολούθησης των επικίνδυνων περιοχών, καθώς η τουριστική δραστηριότητα αυξάνεται συνεχώς σε απομακρυσμένες περιοχές υψηλού ρίσκου.
Με πληροφορίες από BBC
