Τα νέα από το Βελεστίνο και τον Δήμο Ρήγα Φεραίο

Πώς οι αγρότες στην αρχαιότητα χρησιμοποιούσαν ανθικά μοτίβα για να καταγράφουν αγαθά


Για δεκάδες χιλιάδες χρόνια, οι λεγόμενοι «προϊστορικοί καλλιτέχνες» είχαν μία εμφανή προτίμηση στην αποτύπωση των ζώων, αφήνοντας τα λουλούδια και τα ανθικά μοτίβα σε δεύτερη μοίρα.

Μαμούθ, βίσονες και άλλα ζώα, μαζί με σποραδικές ανθρώπινες μορφές, φαίνεται να κυριαρχούν στις σπηλαιογραφίες και στα αντικείμενα που έχουν διασωθεί από τα τελευταία 40.000 χρόνια. Τα φυτά, αντίθετα, παρότι ήταν απαραίτητα για την επιβίωση των ανθρώπων, απουσίαζαν σχεδόν ολοκληρωτικά από την τέχνη.

Μέχρι τουλάχιστον το 6200 π.Χ. Στις κοιλάδες των ποταμών της βόρειας Μεσοποταμίας, ο πολιτισμός Χαλάφ άρχισε να χρησιμοποιεί φυτικά κι ανθικά μοτίβα με τρόπο που, σύμφωνα με νέα έρευνα, ίσως αποκαλύπτει ορισμένες από τις πρώιμες ρίζες της μαθηματικής σκέψης.

Τα ανθικά μοτίβα, προοίμιο για τα μαθηματικά;

Πολύ πριν από την εφεύρεση του τροχού κεραμικής, οι τεχνίτες του πολιτισμού Χαλάφ κατασκεύαζαν κεραμικά αγγεία, που με βάση τα σύγχρονα δεδομένα και λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό πλαίσιο, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως «εντυπωσιακής ποιότητας και τεχνικής αρτιότητας».

Μάλιστα, αν κάποιος χτυπήσει ελαφρά ένα από αυτά τα αρχαία αγγεία με το νύχι του, αντί για τον θαμπό ήχο που θα περίμενε από τον πηλό, ακούγεται ένας καθαρός ήχος που θυμίζει πορσελάνη.

Για τον Γιοσέφ Γκαρφίνκελ, αρχαιολόγο στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, αυτά τα αγγεία μαρτυρούν μια σημαντική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αντιλαμβάνονταν τον κόσμο γύρω τους: «Είναι η στιγμή κατά την οποία οι άνθρωποι επέλεξαν για πρώτη φορά να απεικονίσουν τα φυτά ως ένα θέμα που άξιζε προσοχής».

Ωστόσο, όπως αναδεικνύουν οι New York Times, τα αγγεία φαίνεται ότι κρύβουν και μια ακόμη πιο ενδιαφέρουσα ιστορία.

Ο Γκαρφίνκελ και η συνάδελφός του Σάρα Κρούλγουιτς εξέτασαν χιλιάδες θραύσματα από κύπελλα, αγγεία και πιάτα που προέρχονταν από 29 αρχαιολογικές θέσεις. Στα αντικείμενα εντόπισαν εκατοντάδες προσεκτικά σχεδιασμένα ανθικά μοτίβα, άλλα περισσότερο ρεαλιστικά και άλλα αφαιρετικά.

Σε πρόσφατη μελέτη τους στο Journal of World Prehistory, οι δύο ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτά τα περίπλοκα και επαναλαμβανόμενα σχέδια ενδέχεται να αποτελούν μερικά από τα αρχαιότερα παραδείγματα εφαρμογής μαθηματικών πάνω σε πραγματικά αντικείμενα.

Το αρχαιότερο γνωστό φυσικό εργαλείο για την καταγραφή αριθμητικών δεδομένων

Συνεχίζοντας, οι New York Times διευκρινίζινουν ότι ως το αρχαιότερο γνωστό φυσικό εργαλείο, που χρησιμοποιήθηκε για την καταγραφή αριθμητικών δεδομένων και τη μέτρηση του χρόνου, θεωρείται ευρέως ένα μικρό οστό κερκοπίθηκου που βρέθηκε στην Αφρική.

Πρόκειται για το λεγόμενο οστό Λεμπόμπο, το οποίο συχνά περιγράφεται ως ο αρχαιότερος «υπολογιστής» της ανθρωπότητας. Στην επιφάνειά του υπάρχουν 29 σκόπιμα χαραγμένες εγκοπές, τις οποίες οι αρχαιολόγοι ερμηνεύουν ως ένα πρωτόγονο σύστημα καταμέτρησης.

Σύμφωνα όμως με τον Γκαρφίνκελ, τα κεραμικά του πολιτισμού Χαλάφ δείχνουν κάτι διαφορετικό και πιο σύνθετο από μια απλή καταμέτρηση. Πρόκειται για την εφαρμογή αριθμητικών σχέσεων στον οπτικό σχεδιασμό.

Συγκεκριμένα, προέκυψε ότι οι αγρότες του πολιτισμού Χαλάφ είχαν αναπτύξει ένα σύστημα καταγραφής χρησιμοποιώντας πήλινες μάρκες, σφραγίδες και κυκλικούς δίσκους. Τα διαφορετικά αυτά αντικείμενα λειτουργούσαν ως μια πρώιμη μορφή λογιστικής, με το καθένα να αντιπροσωπεύει συγκεκριμένη ποσότητα σιτηρών, ζώων ή γης.

Μετατρέποντας τις καθημερινές σοδειές και τα αποθέματά τους σε απτές μονάδες καταμέτρησης, οι νεολιθικές κοινότητες μπορούσαν ουσιαστικά να διαχειρίζονται τα αποθέματά τους χωρίς να έχουν γράψει ούτε μία λέξη ή έναν αριθμό.

Δεν ταυτοποιήθηκαν τα είδη φυτών που χρησιμοποιήθηκαν στα σχέδια

Από τη σχετική έρευνα προέκυψε ότι οι εν λόγω άνθρωποι, οι περισσότεροι εκ των οποίων αγρότες, δεν είχαν επιλέξει να απεικονίσουν στα αγγεία τους το σιτάρι και το κριθάρι, από τα οποία εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό η επιβίωσή τους. Οι ερευνητές δεν κατάφεραν να ταυτοποιήσουν συγκεκριμένα είδη φυτών στα σχέδια, μπόρεσαν όμως να αναγνωρίσουν ευρύτερες κατηγορίες φυτών και, κυρίως, τις μαθηματικές σχέσεις που εμφανίζονται στη διακόσμηση.

Πολλά από τα σχέδια περιλαμβάνουν γεωμετρικές ακολουθίες από τέσσερα, οκτώ, 16 ή 32 πέταλα. Σε ένα από τα αγγεία, μάλιστα, οι ερευνητές εντόπισαν μια σύνθεση που αποτελείται από 64 άνθη.

Η συγκεκριμένη αριθμητική ακολουθία, σύμφωνα με τους ερευνητές, υποδηλώνει την ύπαρξη ενός αρκετά εξελιγμένου αριθμητικού συστήματος περισσότερο από 2.000 χρόνια πριν από την ανάπτυξη του πρώτου επίσημου συστήματος αριθμητικής σημειογραφίας από τους Σουμέριους, περίπου το 3100 π.Χ.

«Η κεραμική του πολιτισμού Χαλάφ δεν ήταν αποτέλεσμα διακοσμητικών συμπτώσεων», υποστήριξε ο Γκαρφίνκελ. «Η ικανότητα να διαιρούν τον χώρο σε ίσα μέρη, όπως αποτυπώνεται σε αυτά τα φυτικά μοτίβα, πιθανότατα είχε πρακτικές ρίζες στην καθημερινή ζωή, όπως το μοίρασμα της σοδειάς ή η κατανομή των κοινοτικών αγρών».

Κατά τον ίδιο, οι συγκεκριμένες διακοσμήσεις αποτελούν ένδειξη ότι οι άνθρωποι του πολιτισμού Χαλάφ διέθεταν σημαντικές μαθηματικές δεξιότητες, προτού οι Σουμέριοι αναπτύξουν ένα τυποποιημένο σύστημα αριθμητικής σημειογραφίας, το οποίο αργότερα ενσωματώθηκε στην πρωτοσφηνοειδή γραφή γύρω στο 3100 π.Χ.

Η ακριβής ταυτότητα των φυτών που απεικονίζονται στα αγγεία παραμένει, πάντως, ασαφής. Ο Γκαρφίνκελ και η Κρούλγουιτς δυσκολεύτηκαν να τα αναγνωρίσουν εξαιτίας του ιδιαίτερα αφαιρετικού χαρακτήρα των σχεδίων.

Με πληροφορίες από New York Times



Πηγή: www.lifo.gr