Η San Francisco Opera παρουσίασε την Παρασκευή 26 Ιουνίου τη δεύτερη ετήσια Pride συναυλία της στο War Memorial Opera House, σε μια βραδιά που έφερε στην ίδια σκηνή όπερα, ποπ, drag και πολιτικό φορτίο.
Η συναυλία πραγματοποιήθηκε μέσα στο Pride weekend του Σαν Φρανσίσκο, σε μια περίοδο όπου τα LGBTQIA+ δικαιώματα στις ΗΠΑ βρίσκονται ξανά στο κέντρο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης. Ο γενικός διευθυντής της San Francisco Opera, Μάθιου Σίλβοκ, είπε από τη σκηνή ότι κάθε γιορτή LGBTQIA+ δικαιωμάτων γίνεται σήμερα «ενώ τόσα πολλά δέχονται επίθεση».
Την ορχήστρα της San Francisco Opera διηύθυνε ο Ρόμπερτ Μολικόνε. Η βραδιά άνοιξε με το Agnegram του Μάικλ Τίλσον Τόμας, του εμβληματικού αρχιμουσικού που υπήρξε ένας από τους πρώτους ανοιχτά γκέι μουσικούς διευθυντές μεγάλης αμερικανικής ορχήστρας.
Από τα πιο φορτισμένα σημεία της βραδιάς ήταν η άρια της Σαπφούς από την όπερα Sapho του Σαρλ Γκουνό. Η μεσόφωνος Νίκολα Πριντζ εμφανίστηκε με ένα θεατρικό φόρεμα που μεταμορφωνόταν πάνω στη σκηνή, δίνοντας στη μορφή της αρχαίας Ελληνίδας ποιήτριας, που σήμερα διαβάζεται ως κεντρικό πρόσωπο της λεσβιακής μνήμης, έντονη δραματικότητα.
Σε άλλο σημείο, η σοπράνο Μέλοντι Μουρ ερμήνευσε το The Joke της Brandi Carlile, μετατρέποντας το τραγούδι σε ύμνο αντοχής και διεκδίκησης. Το πρόγραμμα, σε επιμέλεια του Γκρέγκορι Χένκελ, κινήθηκε από τον Ζακ Όφενμπαχ μέχρι τη Γουίτνεϊ Χιούστον, τον Στίβι Γουόντερ, τον Λούθερ Βάντρος και την Τρέισι Τσάπμαν.
Ο βαρύτονος Ρέτζιναλντ Σμιθ Τζούνιορ ερμήνευσε, μεταξύ άλλων, το Be the Change του Μάικλ Έιμπελ και το Peculiar Grace από την όπερα Fire Shut Up in My Bones του Τέρενς Μπλάντσαρντ, σε μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της συναυλίας.
Οικοδέσποινα της βραδιάς ήταν η Sapphira Cristál, γνωστή από το RuPaul’s Drag Race. Με διαδοχικές αλλαγές κοστουμιών και περουκών, η drag performer λειτούργησε ως παρουσιάστρια, εμψυχώτρια και σκηνικός σύνδεσμος ανάμεσα στα διαφορετικά μέρη του προγράμματος. «Η queer ταυτότητά μας είναι η δύναμή μας», είπε στην αρχή της βραδιάς.
Η συναυλία κινήθηκε ανάμεσα στο συγκινητικό, το πολιτικό, το παιχνιδιάρικο και το υπερβολικό, δείχνοντας πως το Pride μπορεί να χωρέσει ακόμη και στη μεγάλη σκηνή της όπερας χωρίς να χάσει την ένταση ή την αταξία του.
με στοιχεία απο SF Chronicle
