Τι θα συμβεί αν γίνει χρήση πυρηνικού όπλου στο Διάστημα;

Το πεδίο απόκτησης γεωστρατηγικών πλεονεκτημάτων εδώ και πολύ καιρό δεν περιορίζεται πλέον μόνο στο έδαφος, τις θάλασσες και τον ουρανό της Γης αλλά έχει βγει από τα σύνορα της με το Διάστημα να αποτελεί το νέο θέατρο ανταγωνισμών σε πολλά επίπεδα.

ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα γεμίζουν την περιοχή γύρω από τη Γη με τηλεπικοινωνιακούς αλλά και στρατιωτικούς δορυφόρους και το τελευταίο χρονικό διάστημα είναι βέβαιο ότι οι τρεις υπερδυνάμεις έχουν προχωρήσει σε δοκιμές συστημάτων εξουδετέρωσης αντίπαλων δορυφόρων. Ο φόβος της χρήσης οπλικών συστημάτων στο Διάστημα και ειδικά της χρήσης πυρηνικών όπλων αποτέλεσε την αιτία της κούρσας κατάκτησης του Διαστήματος ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία όταν τη δεκαετία του 1950 η τότε ΕΣΣΔ κατάφερε να εκτοξεύσει πρώτη ένα διαστημικό δορυφόρο.

Τι θα συνέβαινε λοιπόν αν κάποιος αποφάσιζε να πυροδοτήσει ένα πυρηνικό όπλο; Επιστήμονες προσομοίωσαν τις επιπτώσεις μιας μεμονωμένης πυρηνικής έκρηξης στο Διάστημα και τα αποτελέσματά τους δείχνουν ότι θα ήταν «πάρα πολύ, πάρα πολύ άσχημα».

Σύμφωνα με την προσομοίωση αν η έκρηξη σημειωνόταν σε αρκετά μεγάλο υψόμετρο θα μπορούσε να θέσει εκτός λειτουργίας σχεδόν όλους τους δορυφόρους σε χαμηλή γήινη τροχιά. Ο Τζέιμς ΜακΚίον, αντιπρόεδρος του Nuclear Philanthropy, δήλωσε: «Θα ήταν άσχημα. Πολύ άσχημα. Πάρα πολύ, πάρα πολύ άσχημα. Πρέπει να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να αποτρέψουμε να συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο».

Τα ευρήματα

Παρότι η ιδέα της πυροδότησης ενός πυρηνικού όπλου στο Διάστημα μπορεί να ακούγεται απίθανη, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι κάτι τέτοιο έχει συμβεί στο παρελθόν. Στις 9 Ιουλίου 1962, κατά την πυρηνική δοκιμή «Starfish Prime», πυροδοτήθηκε μια βόμβα ισχύος 1,4 μεγατόνων σε 400 χλμ. πάνω από την ατόλη Τζόνστον στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Με περισσότερους από 13,000 δορυφόρους να βρίσκονται σε λειτουργία σε χαμηλή γήινη τροχιά αυξάνονται οι ανησυχίες ότι πυρηνικά όπλα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στο διάστημα με στόχο την καταστροφή τους.

Στη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύεται στο διαδικτυακό αρχείο προδημοσιεύσεων arXiv, οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ζάκαρι Πίτερσον, εξηγούν: «Το 2024 οι Ηνωμένες Πολιτείες δήλωσαν ότι η Ρωσία αναπτύσσει πυρηνική αντιδορυφορική ικανότητα. Η Ρωσία αρνήθηκε ότι σχεδιάζει να τοποθετήσει πυρηνικά όπλα στο διάστημα, αλλά άσκησε βέτο σε ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο επαναβεβαίωνε την απαγόρευση τοποθέτησης πυρηνικών όπλων σε τροχιά, όπως προβλέπεται από τη Συνθήκη για το Διάστημα. Αυτές οι εξελίξεις αναζωπύρωσαν τις ανησυχίες ότι ένα πυρηνικό όπλο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον των υποδομών σε τροχιά, με συνέπειες που θα ξεπερνούσαν τους δορυφόρους που θα αποτελούσαν άμεσο στόχο. Ένα τέτοιο όπλο θα μπορούσε να μεταφερθεί με πύραυλο ή να τοποθετηθεί σε τροχιά ως φορτίο και να πυροδοτηθεί αργότερα».

Μέχρι σήμερα οι επιπτώσεις μιας πυρηνικής έκρηξης σε χαμηλή γήινη τροχιά δεν είχαν αποσαφηνιστεί. Πέρα από την αρχική έκλυση ακτίνων Χ οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι ηλεκτρόνια που απελευθερώνονται από τα ραδιενεργά προϊόντα της πυρηνικής σχάσης μπορούν να παγιδευτούν στο μαγνητικό πεδίο της Γης, εκθέτοντας επανειλημμένα τους δορυφόρους σε ακτινοβολία, σαν να δημιουργείται μια τεχνητή ζώνη ακτινοβολίας.

Αν μια πυρηνική βόμβα ισχύος 1 μεγατόνου πυροδοτούνταν 500 χλμ. πάνω από τον Νότιο Ατλαντικό η επανειλημμένη έκθεση στην τεχνητή ζώνη ακτινοβολίας θα έθετε εκτός λειτουργίας περίπου το 98% των δορυφόρων μέσα σε μία εβδομάδα σύμφωνα με την προσομοίωση.

Επιπλέον, θα σημειωνόταν απότομη αύξηση των συγκρούσεων μεταξύ δορυφόρων, με περίπου 20 συγκρούσεις να αναμένονται μέσα σε δύο χρόνια. Το χειρότερο είναι ότι καθώς η ακτινοβολία και τα συντρίμμια αναμένεται να παραμείνουν για χρόνια δεν θα αρκούσε απλώς να σταλούν νέοι δορυφόροι στο διάστημα για να αντικαταστήσουν όσους καταστράφηκαν.

«Οι δορυφόροι αντικατάστασης θα μπορούσαν να παραμείνουν εκτεθειμένοι στην ακτινοβολία και στα συντρίμμια για χρόνια. Μία και μόνο έκρηξη θα μπορούσε να καταστρέψει τις υποδομές σε τροχιά και να υπονομεύσει τις προσπάθειες αποτροπής της ανάπτυξης και της χρήσης πυρηνικών όπλων στο Διάστημα» αναφέρουν οι ερευνητές.

Οι επιπτώσεις

Όσο για τις επιπτώσεις στη ζωή στη Γη αυτές θα ήταν τεράστιες καθώς η σύγχρονη κοινωνία βασίζεται στους δορυφόρους για τα πάντα από την πλοήγηση και τις επικοινωνίες μέχρι την πρόγνωση του καιρού και τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές. Παρότι η ιδέα της πυροδότησης ενός πυρηνικού όπλου στο διάστημα μπορεί να ακούγεται απίθανη, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι κάτι τέτοιο έχει συμβεί στο παρελθόν.

Η τεράστια έκρηξη του 1962 όχι μόνο έθεσε εκτός λειτουργίας τα φώτα στους δρόμους και προκάλεσε διακοπές στις τηλεφωνικές επικοινωνίες στη Χαβάη, αλλά δημιούργησε επίσης τεχνητές ζώνες ακτινοβολίας, οι οποίες κατέστρεψαν δορυφόρους. Οι επιπτώσεις έγιναν αισθητές ακόμη και περισσότερο από πέντε χρόνια αργότερα.

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι σήμερα υπάρχουν πολύ περισσότεροι δορυφόροι σε τροχιά απ’ ό,τι το 1962, γεγονός που σημαίνει ότι μια παρόμοια έκρηξη θα είχε ακόμη πιο καταστροφικές συνέπειες. «Ένα αντίστοιχο συμβάν σήμερα θα λάμβανε χώρα σε ένα πολύ πιο πυκνοκατοικημένο τροχιακό περιβάλλον».

Naftemporiki.gr