Ο λόγος για τη συμμετοχή σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο με την εθνική Βραζιλίας. Ο Ζαρντέλ δεν κατάφερε ποτέ να φορέσει τη φανέλα της «Σελεσάο» σε Μουντιάλ, με τον αποκλεισμό του από τις επιλογές του Λουίς Φελίπε Σκολάρι για τη διοργάνωση του 2002 στην Κορέα και την Ιαπωνία να αποτελεί, όπως ο ίδιος εξομολογείται, ένα από τα μεγαλύτερα χτυπήματα της ζωής του.
«Μέχρι σήμερα, δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί ο Σκολάρι δεν με κάλεσε στην εθνική Βραζιλίας το 2002. Ήμουν ανάμεσα στους πέντε καλύτερους σέντερ φορ στον κόσμο. Στην Πόρτο πέτυχα 168 γκολ σε 175 αγώνες μέσα σε τέσσερα χρόνια, ενώ τη σεζόν πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο σημείωσα 55 γκολ σε 42 παιχνίδια με τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, κατακτώντας το δεύτερο “Χρυσό Παπούτσι” μου. Καταλαβαίνω ότι η Βραζιλία διέθετε τότε σπουδαίους παίκτες, αλλά εγώ άξιζα μια κλήση», ανέφερε χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στην ιταλική «Gazzetta dello Sport».
Η αρχή της κατηφόρας και η μάχη με τους εθισμούς
Ο αποκλεισμός από το Μουντιάλ του 2002 δεν ήταν απλώς μια μεγάλη ποδοσφαιρική απογοήτευση. Για τον Βραζιλιάνο επιθετικό αποτέλεσε την αφετηρία μιας περιόδου κατά την οποία έχασε σταδιακά τον έλεγχο της προσωπικής του ζωής. Η κατάθλιψη, το αλκοόλ και τα οικογενειακά προβλήματα δημιούργησαν ένα εκρηκτικό μείγμα, με τον ίδιο να περιγράφει με συγκλονιστική ειλικρίνεια όσα ακολούθησαν.
«Από εκείνη τη στιγμή, η ζωή μου κατέρρευσε. Έπεσα σε κατάθλιψη και άρχισα να πίνω υπερβολικά. Η συμμετοχή σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν το όνειρο της ζωής μου. Η πρώτη μου σύζυγος με εγκατέλειψε, ενώ προέκυψαν και ζητήματα σχετικά με την επιμέλεια των παιδιών μας. Ένιωθα ότι όλα γλιστρούσαν μέσα από τα χέρια μου».
Η κατάσταση, ωστόσο, επρόκειτο να γίνει ακόμη πιο δύσκολη. Το καλοκαίρι του 2003, ο Ζαρντέλ ήρθε σε επαφή με την κοκαΐνη, κάνοντας χρήση κατά τη διάρκεια των διακοπών του. Όπως αποκάλυψε, η ουσία τού προσέφερε προσωρινά την αίσθηση ότι μπορούσε να ξεφύγει από την κατάθλιψη, με αποτέλεσμα να χάσει σταδιακά κάθε μέτρο.
«Το καλοκαίρι του 2003, δοκίμασα κοκαΐνη. Ήμουν σε διακοπές και ήξερα ότι μπορούσα να κάνω χρήση εκείνο το διάστημα, καθώς δεν υπήρχαν έλεγχοι ντόπινγκ. Μου άρεσε, με έκανε να νιώθω ζωντανός, χωρίς κατάθλιψη. Κάποια στιγμή, έμεινα ξύπνιος για μια ολόκληρη εβδομάδα. Στη συνέχεια, από υπερβολική δόση παραλίγο να πεθάνω, αλλά ένας φίλος που βρισκόταν μαζί μου μού έσωσε τη ζωή».
Εκείνη η στιγμή αποτέλεσε το σημείο μηδέν. Ο άλλοτε κορυφαίος επιθετικός χρειάστηκε να περάσει μήνες σε συζητήσεις με ψυχιάτρους, προσπαθώντας να βρει ξανά τον δρόμο του. Η προσωπική του λύτρωση, όπως ο ίδιος εξηγεί, ήρθε μέσα από τη γνωριμία του με τη δεύτερη σύζυγό του, Σάντρα.
«Τότε ήταν που έφτασα στον πάτο. Πέρασα μήνες μιλώντας με ψυχιάτρους. Τελικά, απελευθερώθηκα οριστικά όταν γνώρισα τη δεύτερη σύζυγό μου, τη Σάντρα. Με βοήθησε να καταλάβω το νόημα της ζωής και σήμερα είμαι ευτυχισμένος», εξομολογήθηκε.
Μια καριέρα γεμάτη γκολ, μια ζωή γεμάτη ανατροπές
Η ποδοσφαιρική διαδρομή του «Super Mario» είχε μια εντυπωσιακή κορύφωση, αλλά και μια εξίσου απότομη πτώση. Το διάστημα από το 1996 έως το 2002 ήταν εκείνο στο οποίο ο Ζαρντέλ καθιερώθηκε ως ένας από τους κορυφαίους σκόρερ της γενιάς του, με τις επιδόσεις του στην Πόρτο και τη Σπόρτινγκ να επιβεβαιώνουν την εκτελεστική του δεινότητα.
Η αποτυχία να εκπληρώσει το μεγαλύτερο όνειρό του με την εθνική ομάδα, όμως, σημάδεψε την υπόλοιπη πορεία του. Ακολούθησε μια περίοδος αγωνιστικής και προσωπικής αστάθειας, με συνεχείς μετακινήσεις και παρουσία σε οκτώ διαφορετικές χώρες.
Σήμερα, στα 53 του χρόνια, ο Μάριο Ζαρντέλ έχει αφήσει πίσω του εκείνες τις σκοτεινές ημέρες. Ζει στη Φορταλέζα της Βραζιλίας, δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στον χώρο του real estate, ενώ ένα μέρος της οικογένειάς του βρίσκεται στη Μπολόνια.
Ο άνθρωπος που κάποτε μπορούσε να σκοράρει σχεδόν κατά βούληση, αλλά δεν κατάφερε να βρεθεί σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, δηλώνει πλέον ευτυχισμένος. Και ίσως αυτή να είναι η σημαντικότερη νίκη της ζωής του.
The post Μάριο Ζαρντέλ: Από την κορυφή του κόσμου στην κόλαση της κατάθλιψης και της κοκαΐνης appeared first on www.ertsports.gr.
