Τα νέα από το Βελεστίνο και τον Δήμο Ρήγα Φεραίο

Χόρτο: Ένταση για τη σίτιση αδέσποτων δίπλα σε σωρούς σκουπιδιών

Η σίτιση αδέσποτων γατών και όχι ο μεγάλος όγκος σκουπιδιών που βρισκόταν δίπλα τους χαρακτηρίστηκε «εστία μόλυνσης» από κάτοικο του Χόρτου. Η αντιπαράθεση με τη γυναίκα που τάιζε τα ζώα πήρε τέτοια έκταση, ώστε να κληθεί η Αστυνομία. Αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού ήταν μια κάτοικος της περιοχής, η οποία δηλώνει ότι έχει χρηματοδοτήσει περισσότερες από 200 στειρώσεις αδέσποτων.

Οι εικόνες από το σημείο αποτυπώνουν κάδους που ξεχειλίζουν, σακούλες και απορρίμματα σκορπισμένα στο έδαφος. Σε μικρή απόσταση, αρκετές αδέσποτες γάτες τρώνε την τροφή που έχει τοποθετηθεί πάνω σε αυτοσχέδια επιφάνεια. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της κατοίκου του Χόρτου, όμως, εκείνο που προκάλεσε την αντίδραση δεν ήταν η εικόνα των σκουπιδιών, αλλά η σίτιση των ζώων.

«Δεν ανήκω σε κανένα σωματείο ή φιλοζωική. Είμαι μόνη μου και έχω κάνει περισσότερες από 200 στειρώσεις, χρηματοδοτώντας τες προσωπικά. Δεν δέχομαι δωρεές και δεν το κάνω για δημοσιότητα», αναφέρει.

Η ίδια περιγράφει μια καθημερινότητα κατά την οποία γατάκια γεννιούνται χωρίς να έχουν προοπτική επιβίωσης, εγκαταλείπονται ή πετιούνται σε σακούλες, ενώ εξακολουθούν να καταγράφονται δηλητηριάσεις και κακοποιήσεις ζώων. Για την ίδια, η στείρωση αποτελεί τον βασικό και αποτελεσματικότερο τρόπο περιορισμού του προβλήματος.

Η περίπτωση της κατοίκου του Χόρτου δεν είναι η μοναδική. Και άλλοι εθελοντές στο Νότιο Πήλιο αναλαμβάνουν καθημερινά την σίτιση αδέσποτων, την μεταφορά άρρωστων ή τραυματισμένων ζώων σε κτηνιάτρους και, αρκετές φορές, το κόστος της περίθαλψης και των στειρώσεών τους.

Η παροχή τροφής και νερού σε αδέσποτα από φιλόζωους πολίτες επιτρέπεται, εφόσον τηρούνται οι κανόνες καθαριότητας, υγιεινής και ευζωίας. Παράλληλα, ο Ν. 4830/2021 ορίζει ότι η οργανωμένη διαχείριση των αδέσποτων αποτελεί αρμοδιότητα των δήμων και περιλαμβάνει την περισυλλογή, την κτηνιατρική περίθαλψη, την ηλεκτρονική σήμανση, τις στειρώσεις και την προώθηση αναδοχών και υιοθεσιών.

Στο Νότιο Πήλιο, ο Δήμος πραγματοποιεί στειρώσεις, συνεργάζεται με κτηνιάτρους και διαθέτει ζωοτροφές για τη σίτιση αδέσποτων. Τον περασμένο Ιούλιο προχώρησε, επίσης, στην έκδοση πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος για συνεργασία με ιδιώτη, επιδιώκοντας να οργανώσει αποτελεσματικότερα τη διαχείριση των ζώων και να λειτουργήσει αδειοδοτημένο καταφύγιο αδεσπότων.

Στην Αργαλαστή λειτουργεί ιδιωτικός χώρος φιλοξενίας αδέσποτων από τη Ζωοφιλική Αδεσπότων Πηλίου , με τον οποίο έχει αναπτυχθεί αρμονική σχέση. Ο χώρος δεν διαθέτει ακόμη επίσημη άδεια λειτουργίας, γεγονός που δεν επιτρέπει προς το παρόν τη σύναψη θεσμικής συνεργασίας με τον Δήμο. Διαθέτει, ωστόσο, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, τις απαιτούμενες προδιαγραφές και, εφόσον ολοκληρωθεί η διαδικασία ελέγχου του φακέλου που κατατέθηκε από την Ζωοφιλική, μετά από πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος που βγήκε στον αέρα τον Ιούλιο που μας πέρασε, θα μπορεί λογικά να προχωρήσει η συνεργασία με την απαιτούμενη νομική υπόσταση.

Η εικόνα, επομένως, δεν είναι μονοδιάστατη. Υπάρχουν πολίτες που προσφέρουν προσωπικό χρόνο και χρήματα, εθελοντές που φροντίζουν καθημερινά τα ζώα, ένας ιδιωτικός χώρος φιλοξενίας που επιδιώκει να αδειοδοτηθεί και ένας Δήμος που συνεργάζεται με κτηνιάτρους, πραγματοποιεί στειρώσεις, διαθέτει τροφές και αναζητά ένα πιο οργανωμένο πλαίσιο διαχείρισης.

Το πρόβλημα, ωστόσο, παραμένει και δεν αφορά μόνο το Νότιο Πήλιο. Απασχολεί τους περισσότερους δήμους της χώρας, οι οποίοι έχουν και τη θεσμική ευθύνη για την αντιμετώπισή του. Η συνεργασία με τους εθελοντές είναι πολύτιμη, δεν μπορεί όμως να στηρίζεται αποκλειστικά στην οικονομική τους δυνατότητα και στην προσωπική τους αντοχή.

«Δεν λέω να κάνει ο πολίτης τη δουλειά του Δήμου. Δεν λέω να λύσουμε μόνοι μας ένα τεράστιο πρόβλημα. Λέω να δώσουμε φωνή σε ένα πρόβλημα που όλοι βλέπουμε και πολλοί προτιμούν να προσπερνούν», επισημαίνει η κάτοικος.

Το ζητούμενο είναι οι μεμονωμένες προσπάθειες να ενταχθούν σε ένα σταθερό σχέδιο, με συνεχείς στειρώσεις, κτηνιατρική περίθαλψη, ελεγχόμενα σημεία σίτισης και αδειοδοτημένους χώρους φιλοξενίας. Γιατί οι πολίτες που φροντίζουν ένα αδέσποτο δεν αποτελούν μέρος του προβλήματος, αλλά μέρος της προσπάθειας για τη λύση του.

www.ertnews.gr

Πηγή www.ertnews.gr