Απόψεις

Κ.ΒΗΤΑ: Οι ζωγραφικοί πίνακές του εκτίθενται για πρώτη φορά

pressroom

pressroom18 Σεπτεμβρίου, 20260 σχόλια

«Χωρίς γωνία», «Αδιέξοδο στο καλοκαίρι», «Μέχρι να γυρίσεις», «Το μπλε δέντρο». Δημιουργίες του Κ.ΒΗΤΑ είναι. Αλλά δεν έχουν στίχους, έχουν χρώματα. Δεν προσφέρονται για χάσιμο στο ηλεκτρονικό σύμπαν, αλλά για περιπάτους σε τοπία, χρώματα, μνήμες. Δεν είναι τραγούδια, αλλά πίνακες που, όμως, όπως και οι μουσικές του, αποκαλύπτουν έναν κόσμο πολύχρωμο και λιτό, ειλικρινή, ναΐφ κι ονειρικό.

Ο ποιητής της ηλεκτρονικής μουσικής Κ.ΒΗΤΑ παρουσιάζει για πρώτη φορά στο κοινό, στο MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, μια συλλογή έργων τέχνης με τίτλο «Μόνο η ακτογραμμή μένει». Η έκθεση, που αποτελεί εναρκτήρια δράση των 61ων Δημητρίων του Δήμου Θεσσαλονίκης, εγκαινιάζεται την 1η Οκτωβρίου και θα διαρκέσει έως τις 31 Ιανουαρίου 2027.

Με αναφορές στον Συμβολισμό και στους ναΐφ ζωγράφους του 20ού αιώνα, ο Κ.ΒΗΤΑ δημιουργεί ένα σύμπαν χρωματικά έντονο και προσωπικό. Σε αυτό, η ανθρώπινη μοναξιά συνυπάρχει με την ποίηση και τη μελαγχολία, αλλά και με μια διακριτική, κρυφή αισιοδοξία: την προσδοκία ότι οι άνθρωποι, έστω και μέσα σε ένα φανταστικό τοπίο, κάποτε, κάπου θα συναντηθούν.

Η σχέση του μουσικού με τις εικαστικές τέχνες είναι παλιά. Ξεκινά από τις σπουδές ζωγραφικής και ιστορίας τέχνης που έκανε στη γενέτειρά του, Μελβούρνη, και συνεχίζεται μέχρι σήμερα μέσα από τη συστηματική εικαστική του εργασία.

Περίπου είκοσι χρόνια μετά την πρώτη ατομική του έκθεση, το 2005 στη Θεσσαλονίκη, ο δημιουργός των Στέρεο Νόβα, που κατά καιρούς έχει ακολουθήσει μια παράλληλη εικαστική διαδρομή, επιστρέφει στην πόλη με μια σειρά ζωγραφικών, ονειρικών αποτυπώσεων. Τα έργα της έκθεσης χρονολογούνται από το 2019 έως σήμερα και αποκαλύπτουν μια διαφορετική, αλλά βαθιά συγγενική, πλευρά της καλλιτεχνικής του δημιουργίας.

Μην ξεχνάμε πως η σχέση του μουσικού με τις εικαστικές τέχνες είναι παλιά. Ξεκινά από τις σπουδές ζωγραφικής και ιστορίας τέχνης που έκανε στη γενέτειρά του, Μελβούρνη, και συνεχίζεται μέχρι σήμερα μέσα από τη συστηματική εικαστική του εργασία.

Κ.ΒΗΤΑ: Οι ζωγραφικοί πίνακές του εκτίθενται για πρώτη φορά — K.BHTA, Η Εξαφάνιση, 2024, λάδι σε καμβά, 100×150 εκ.

Όλα σε μια άχρονη στιγμή και σε έναν άγνωστο τόπο: τα βουνά, τα δέντρα, τα νερά και ο ουρανός που εμφανίζονται στα έργα δεν δηλώνουν συγκεκριμένη γεωγραφική τοποθεσία. Παραμορφώνονται, απλοποιούνται και μετασχηματίζονται, προκειμένου να μεταδώσουν την απομόνωση, την αγωνία, τη γαλήνη, τη νοσταλγία, τον φόβο του θανάτου. Εμείς, ως θεατές, θα δημιουργήσουμε μόνοι μας τις συνδέσεις και θα τοποθετήσουμε τις εικόνες εκεί όπου αυτές θα ταυτιστούν με τις δικές μας μνήμες.

Σε αυτό το ταξίδι εσωτερικότητας, όπου κυριαρχούν το ροζ, το πράσινο, το μπλε, το μοβ, οι ώχρες, θα συναντήσουμε μοναχικές φιγούρες ή ομάδες ανθρώπων, φίλους, εραστές, αδέρφια που κινούνται ή στέκονται, παρατηρούν και αγναντεύουν. Και στο τέλος το ερώτημα θα παραμείνει μετέωρο: είναι υπαρκτός, φανταστικός, ονειρικός ή εφιαλτικός αυτός ο κόσμος στους πίνακες του Κ.ΒΗΤΑ;

Άλλωστε, όπως λέει κι ο ίδιος: «[…] Στο όνειρο που περπατούσα όλα έμοιαζαν με αναπάντητα ερωτήματα, σε στάσεις λεωφορείων. Όταν ξυπνήσω δεν θα θυμάμαι τίποτε από όλα αυτά. Κι όμως για πολλά χρόνια, η αλήθεια χτυπούσε στην καρδιά μου. Απλά εγώ ήθελα να κοιμάμαι, γιατί με βόλευε. Ίσως γι’ αυτό τα καλύτερα ποιήματα δεν μας αφήνουν απλώς με αναπάντητα ερωτήματα. Μας αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο θέτουμε τα ερωτήματα. Και αυτό είναι ήδη μια μορφή γνώσης, έστω και αν δεν είναι η τελική αλήθεια».