ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ σαν «μάντρα» στα σχόλια που συνοδεύουν ειδήσεις του αστυνομικού δελτίου, ανεξάρτητα από τον ιδεολογικό προσανατολισμό του μέσου που τις δημοσιεύει στην ηλεκτρονική του έκδοση. Ο μεγαλύτερος χαμός, μάλιστα, γίνεται κάτω από δημοσιεύματα μέσων που τοποθετούνται στον προοδευτικό χώρο, στο πλαίσιο μιας μαζικής, συντονισμένης «επίθεσης» από αληθινά ή, το συνηθέστερο, ψεύτικα ή «ευκαιριακά» ακροδεξιά προφίλ, η οποία πραγματοποιείται τελευταία και στην Ελλάδα με στόχο την όσο γίνεται μεγαλύτερη διάδοση κηρυγμάτων και ρητορικής μίσους κατά μεταναστών, προσφύγων, αλλόφυλων, αλλόθρησκων, ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, φεμινιστριών και γενικότερα οποιουδήποτε ανθρωπότυπου δεν χωράει στο σχήμα λευκός-ετεροφυλόφιλος-οικογενειάρχης-Έλληνας-χριστιανός.
Δεν υπάρχει καμία σύγχρονη επιστημονική έρευνα που να τεκμηριώνει ότι υπάρχουν άνθρωποι που λόγω της άλφα ή της βήτα εθνικής καταγωγής είναι «από τη φύση τους» πιο κακοί και μοχθηροί από άλλους.
«Εθνικότητα;»: ένα από τα συνηθέστερα, σε εκνευριστικό βαθμό, στον ακροδεξιό αυτόν συρφετό κακεντρεχή σχόλια, όταν ο λόγος στρέφεται σε έκνομα περιστατικά, συχνά με τη συνοδεία «κραξίματος» από τον ίδιο ή/και άλλους σχολιαστές (πραγματικούς ή bot) για το μέσο που δεν αποκαλύπτει την εθνικότητα των φερόμενων ως δραστών, επειδή «δεν τολμά» ή επειδή υπακούει σε κάποιο «ανθελληνικό σχέδιο» της… woke διεθνούς (ναι, μέχρι και αυτό έχω διαβάσει).
Σχόλια που φυσικά δεν ανακαλούνται, ούτε διαφοροποιούνται, αν αποδειχθεί ότι ο τάδε ή ο δείνα δράστης είναι Έλληνας με… περικεφαλαία (το ότι ακόμα και μεγάλα μέσα δεν μπαίνουν στον κόπο να διαγράφουν στις ιστοσελίδες τους ή στα σόσιαλ ρατσιστικά σχόλια, συμβάλλοντας έτσι, έστω ακούσια, στη διάχυση της ρητορικής μίσους, είναι ένα άλλο ζήτημα). Θα μπορούσε ίσως να συμμεριστεί κανείς την «ένσταση» περί εθνικότητας σε περιπτώσεις ανθρωποκτονιών ή άλλων ειδεχθών εγκλημάτων, όμως η συντριπτική πλειονότητα αφορά περιστατικά μικροπαραβατικότητας. Που μπορεί κι αυτά να μην είναι αμελητέα για όλους, και κυρίως για τα θύματα, πόση σημασία όμως έχει αλήθεια εδώ η «εθνικότητα», πεταμένη έτσι ξεκάρφωτα – ή μάλλον εντελώς σκόπιμα;
Δεν υπάρχει καμία σύγχρονη επιστημονική έρευνα που να τεκμηριώνει ότι υπάρχουν άνθρωποι που λόγω της άλφα ή της βήτα εθνικής καταγωγής είναι «από τη φύση τους» πιο κακοί και μοχθηροί από άλλους – για την ακρίβεια τέτοιες ψευδοεπιστημονικές προσεγγίσεις, ανάμεσά τους η περίφημη «εγκληματολογική ανθρωπολογία» του Τσέζαρε Λομπρόζο, κατέληξαν στον κάλαθο των αχρήστων, μαζί με τις ναζιστικές και τις φασίζουσες ιδεολογίες που τις σιγόνταραν, ήδη από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου. Η παραβατική ή η αντικοινωνική γενικότερα συμπεριφορά δεν «κληρονομούνται» μέσω της εθνικής καταγωγής ή του DNA αλλά διαμορφώνονται από μια σειρά πολιτισμικούς, ιστορικούς, κοινωνικούς και ψυχολογικούς παράγοντες.
Οι ισχυρισμοί ότι οι αλλοδαποί, δηλαδή οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά εγκληματικότητας δεν υποστηρίζονται ούτε από τα επίσημα στοιχεία. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το 2025 καταγράφηκαν συνολικά 168.708 δράστες αδικημάτων, με τη συντριπτική πλειονότητα (ποσοστό 82,4%) να αφορά ημεδαπούς και, παρότι σχετικά στατιστικά στοιχεία δεν υπάρχουν, σίγουρα δεν είναι όλοι τους «φίλαθλοι γνωστής ιταλικής ομάδας» (aka Ρόμα), όπως τους αποκαλεί ειρωνικά η ίδια σκαιά συνομοταξία σχολιαστών, δηλαδή Ρομά.
Για τους οποίους σχολιαστές και το κοινό τους οι αιτίες, το κοινωνικό υπόβαθρο, η ανέχεια, οι διακρίσεις, οι αποκλεισμοί, η περιθωριοποίηση και άλλες τέτοιες «λεπτομέρειες» που μπορεί να οδηγούν κάποια άτομα ή κοινωνικές ομάδες σε παραβατικές συμπεριφορές (είναι γνωστό, για παράδειγμα, ότι από πέρσι έχει τεθεί σε εφαρμογή ένα ευρύ πλέγμα ακόμα αυστηρότερων διοικητικών και νομοθετικών μέτρων για τη μετανάστευση και το άσυλο, που δεν εξαιρεί ούτε καν τα ασυνόδευτα ανήλικα, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις) δεν έχουν προφανώς καμία σημασία, αφού στόχος είναι να περάσει στο συλλογικό υποσυνείδητο ένα συγκεκριμένο αφήγημα.
Τον τελευταίο καιρό γινόμαστε μάρτυρες σειράς αποκαλύψεων για καραμπινάτα σκάνδαλα και παρανομίες με πρωταγωνιστές εντελώς ελληνικής υπηκοότητας «λευκά κολάρα», από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τα «σπιτάκια ανακύκλωσης» και τις πολεοδομίες Αττικής και Κατερίνης μέχρι την Pizza Fan, τους φούρνους Χωριάτικο και το πολυπρόσωπο κύκλωμα φοροδιαφυγής σε χώρους εστίασης και διασκέδασης στη Θεσσαλονίκη. Υποθέσεις που έλαβαν, όπως ήταν επόμενο, μεγάλη δημοσιότητα και για τις οποίες έχουν απαγγελθεί ή πρόκειται να απαγγελθούν κατηγορίες σε πλήθος ατόμων, επίσης ελληνικής στη συντριπτική τους πλειονότητα καταγωγής.
Πουθενά, όμως, δεν είδα να τίθενται ερωτήματα για την «εθνικότητα» των δραστών ή να αναπαράγονται αντίστοιχα ρατσιστικά σχόλια και χαρακτηρισμοί που να απαιτούν από το «σάπισμά» τους στη φυλακή μέχρι την «εδώ και τώρα» κλοτσηδόν απέλασή τους, κι ας πρόκειται για σοβαρά αδικήματα. Ούτε βέβαια απασχόλησε κανέναν «Ελληναρά», ορίτζιναλ ή bot, η εθνικότητα ή η… οπαδική προτίμηση όσων κατηγορούνται για απάτες σχετικά με ευρωπαϊκά κονδύλια και δημόσιες συμβάσεις, πεδίο στο οποίο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατέγραψε ρεκόρ νέων δικογραφιών στην Ελλάδα για το 2025.
