Αρχαιολόγοι στη Βασιλεία της Ελβετίας ανακάλυψαν ένα μεσαιωνικό σύστημα θέρμανσης με θερμό αέρα, το οποίο έχει διατηρηθεί σχεδόν στο σύνολό του, κατά τη διάρκεια εργασιών ανακαίνισης στον χώρο του πρώην μοναστηριού του Gnadental.
Η σπάνια αυτή εγκατάσταση, που χρονολογείται στον 13ο ή 14ο αιώνα, θεωρείται μοναδική στην Ελβετία και ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα του είδους της στην Ευρώπη.
Το μεσαιωνικό σύστημα θέρμανσης στην Ελβετία
Το σύστημα θέρμανσης ανακαλύφθηκε στην αυλή της πρώην επαγγελματικής σχολής στην οδό Petersgraben 52, κάτω από τοίχους και δάπεδα από κονίαμα που ανήκαν στο μεσαιωνικό μοναστήρι.
Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι πιθανότατα χρησιμοποιούνταν για τη θέρμανση της τραπεζαρίας της κοινότητας.
Με βάση αρχιτεκτονικά και ιστορικά στοιχεία, οι ειδικοί χρονολόγησαν την εγκατάσταση στον 13ο–14ο αιώνα. Αποτελούνταν από έναν υπόγειο θάλαμο επενδεδυμένο με πέτρες που αποθήκευαν θερμότητα, με μία καμινάδα τοποθετημένη από κάτω. Στη συνέχεια, ο θερμός αέρας διοχετευόταν στην αίθουσα που βρισκόταν από πάνω μέσω οκτώ ανοιγμάτων, τα οποία μπορούσαν να κλείνονται όταν ήταν απαραίτητο.
Τα συστήματα θέρμανσης με θερμό αέρα και πέτρινο θάλαμο αυτού του τύπου είναι εξαιρετικά σπάνια στην Ελβετία. Αυτό που καθιστά το παράδειγμα της Βασιλείας ιδιαίτερα σημαντικό είναι η εξαιρετική κατάσταση διατήρησής του: η εγκατάσταση έχει διασωθεί σχεδόν ανέπαφη. Θεωρείται όχι μόνο ως ένα μοναδικό εύρημα στην Ελβετία, αλλά και ως ένα από τα σημαντικότερα σωζόμενα παραδείγματα τέτοιου συστήματος θέρμανσης στην Ευρώπη.
Τα αρχαιολογικά ευρήματα πρόκειται να ενσωματωθούν στο έργο ανακαίνισης στην οδό Petersgraben 52.
Η ιστορία του χώρου
Η ιστορία του χώρου χρονολογείται από τις αρχές του 13ου αιώνα. Το μοναστήρι Gnadental ιδρύθηκε γύρω στο 1231 έξω από τα τείχη της Βασιλείας για τους Φραγκισκανούς. Περίπου 20 χρόνια αργότερα, ωστόσο, οι Φραγκισκανοί μετακόμισαν στο νεοϊδρυθέν μοναστήρι Barfüsser, και τα κτίρια καταλήφθηκαν στη συνέχεια από μοναχές.
Το 1279, το μοναστήρι πήρε το όνομα Gnadental.
Το 1573, κατασκευάστηκε ένας σιτοβολώνας χρησιμοποιώντας οικοδομικά υλικά από το μοναστήρι, κυρίως από την εκκλησία του. Ο ίδιος ο σιτοβολώνας κατεδαφίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα για να δημιουργηθεί χώρος για την επαγγελματική σχολή, αφαιρώντας έτσι τα τελευταία ορατά ερείπια του μεσαιωνικού συγκροτήματος.
Πρόσφατες αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν πλέον φέρει στο φως τμήματα του από καιρό χαμένου μοναστηριού, συμπεριλαμβανομένου του εξαιρετικά καλά διατηρημένου μεσαιωνικού συστήματος θέρμανσης.
Με πληροφορίες από Swiss Info
