Οι Linkin Park μιλούν για πρώτη φορά ανοιχτά για την πορεία τους μέχρι την επιστροφή τους στη σκηνή, μετά τον θάνατο του τραγουδιστή τους, Τσέστερ Μπένινγκτον.
Στο νέο ντοκιμαντέρ Unshatter, που προβάλλεται από σήμερα (30/9) στους κινηματογράφους, τα αρχικά και νυν μέλη του συγκροτήματος Μάικ Σινόντα, Τζο Χαν, Ντέιβ Φάρελ (γνωστός και ως Phoenix) και Μπραντ Ντέλσον μιλούν για το πένθος τους και για τον τρόπο με τον οποίο προσπάθησαν να συνεχίσουν τις ζωές τους και την πορεία του συγκροτήματος χωρίς τον Μπένινγκτον, ο οποίος αυτοκτόνησε τον Ιούλιο του 2017, σε ηλικία 41 ετών.
«Το 2017, όλα σταμάτησαν», λέει στην ταινία ο 49χρονος Χαν, δημιουργικός διευθυντής του συγκροτήματος και σκηνοθέτης του Unshatter. «Ο καθένας στην μπάντα είχε τον δικό του τρόπο να το διαχειριστεί. Ήταν δύσκολο να προσπαθούμε να βρούμε τον δρόμο μας χωρίς τον καλό μας φίλο».
«Μόλις είχαμε κυκλοφορήσει έναν σπουδαίο δίσκο που αγαπούσαμε και ανυπομονούσαμε να βγούμε σε περιοδεία μαζί του. Και μετά όλα σταμάτησαν απότομα», λέει ο 49χρονος Σινόντα αναφερόμενος στο One More Light, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2017. «Υπήρχαν στιγμές που ένιωθα ότι όλα είχαν τελειώσει».
«Προσπαθήσαμε να ξαναβρούμε την επαφή μας και να επιστρέψουμε ως συγκρότημα, όμως για αρκετά χρόνια δεν υπήρχε πραγματικά η δυναμική για κάτι τέτοιο», προσθέτει ο τραγουδιστής και ράπερ, ο οποίος κυκλοφόρησε το 2018 το προσωπικό άλμπουμ Post Traumatic, ως έναν τρόπο να διαχειριστεί το δικό του πένθος, να «δημιουργήσει σταθερότητα» και να «νιώσει καλύτερα».
«Η προοπτική να προχωρήσουμε μπροστά έμοιαζε να συνοδεύεται από ένα είδος ενοχής»
Παράλληλα, οι δυσκολίες συνεχίζονταν και ως συγκρότημα.
«Η μπάντα συναντιόταν για να γράψει μουσική και περνούσαμε όμορφα στις ηχογραφήσεις, αλλά μετά υπήρχε ένα κενό», λέει ο Χαν στο PEOPLE. «Ο καθένας πήρε τον δικό του δρόμο και δεν προσπαθήσαμε πραγματικά να το συνεχίσουμε. Όλοι περνούσαμε τα δικά μας».
Για τον 49χρονο Φάρελ, μπασίστα και δεύτερη φωνή των Linkin Park, η διαδικασία του πένθους ήταν ακόμη πιο περίπλοκη για τον ίδιο και τα υπόλοιπα μέλη, καθώς μεγάλο μέρος της ζωής τους ήταν συνδεδεμένο με το συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε το 1996.
«Δεν είχα νιώσει ποτέ τόσα διαφορετικά συναισθήματα ταυτόχρονα», λέει ο Φάρελ στην ταινία. «Νομίζω ότι αυτό είναι μέρος του πένθους, αλλά υπήρχε απογοήτευση, θυμός, νευρικότητα, φόβος. Η προοπτική να προχωρήσουμε μπροστά έμοιαζε να συνοδεύεται από ένα είδος ενοχής».
Στη συνέχεια υπήρχε και το ερώτημα της μουσικής. Θα έπαιζαν ξανά τα παλιά τραγούδια που είχαν δημιουργήσει μαζί με τον Μπένινγκτον ή θα εξερευνούσαν νέα μουσικά μονοπάτια; Και, αν έγραφαν νέα μουσική, πώς θα ήταν αυτή;
«Το δύσκολο κομμάτι ήταν αυτό που βλέπετε στην ταινία: να προσπαθήσουμε να ξανασταθούμε στα πόδια μας, να βρούμε έναν σκοπό στην καθημερινότητά μας και να ξαναχτίσουμε τους δεσμούς μας», λέει ο Χαν στο PEOPLE. «Ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μας, ο καλός μας φίλος, είχε φύγει. Πώς μαζεύεις τα κομμάτια;»
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει από κοντά την προσπάθεια ορισμένων από τα εναπομείναντα μέλη του συγκροτήματος να ξαναβρεθούν και να αποφασίσουν ποιο θα ήταν το μέλλον των Linkin Park. Παράλληλα, παρουσιάζει στιγμιότυπα από την περιοδεία τους From Zero, την οποία πραγματοποίησαν από το 2024 έως το 2026, μεταξύ άλλων στο Σάο Πάολο, μαζί με προσωπικές στιγμές από τα χρόνια που προηγήθηκαν της επιστροφής τους.
Σημείο καμπής αποτέλεσε μια συνάντηση τον Νοέμβριο του 2022 στο στούντιο του Σινόντα. Ο Φάρελ αποφάσισε ότι, αν επρόκειτο να συνεχίσουν με τους Linkin Park, έπρεπε να θέσουν υψηλότερο στόχο από το να είναι απλώς «αρκετά καλοί».
«Πρέπει να είναι η καλύτερη δουλειά στην οποία έχω συμμετάσχει», λέει.
«Για μένα, ήταν απλώς θέμα επιστροφής στα βασικά»
Στο ντοκιμαντέρ, ο Σινόντα αναφέρει ότι πήρε την απόφαση να δώσει στους Linkin Park μια ακόμη ευκαιρία μετά από ένα πρωινό που πέρασε μαζί με τον Χαν. Ο Χαν πρότεινε να συναντηθούν για να «φτιάξουν απλώς μουσική», ακόμη κι αν αυτό σήμαινε ότι θα έπαιζαν σε πολύ μικρότερες συναυλίες και πιο κλειστούς χώρους.
«Όλοι γνωρίζουν τι συνέβη στον Τσέστερ», λέει ο Χαν στο PEOPLE. «Το επίκεντρο ήταν πραγματικά να ξαναχτίσουμε κάτι από τις στάχτες εκείνης της περιόδου».
«Για μένα, ήταν απλώς θέμα επιστροφής στα βασικά», προσθέτει. «Συνειδητοποίησα ότι, πάνω απ’ όλα, μου αρέσει να φτιάχνω μουσική με αυτούς τους φίλους. Ακόμη κι αν πρόκειται για τραγούδια που δεν θα δουν ποτέ το φως της δημοσιότητας. Η επιχειρηματική πλευρά δεν ήταν τόσο σημαντική για μένα. Ήταν απλώς να ξαναβρούμε τη χαρά του να το κάνουμε».
Όταν το συγκρότημα επανενώθηκε, απουσίαζε ο ντράμερ και συνιδρυτής του, Ρομπ Μπόρντον, 47 ετών, ο οποίος αποφάσισε να μην επιστρέψει μετά τον θάνατο του Μπένινγκτον. Σύμφωνα με τον Φάρελ στο ντοκιμαντέρ, ο Μπόρντον «δεν ένιωθε ότι του ταίριαζε» να συνεχίσει με το συγκρότημα, μια απόφαση που τα υπόλοιπα μέλη σεβάστηκαν.
Έτσι, οι Linkin Park είχαν δύο θέσεις να καλύψουν, όμως ο στόχος δεν ήταν απλώς να βρουν μουσικούς που θα μπορούσαν να αναπαράγουν αυτό που υπήρχε πριν.
«Απ’ έξω, νομίζω ότι ο κόσμος θα έβλεπε την πρόκληση που αντιμετωπίζαμε και θα έλεγε: ‘Γιατί δεν βρίσκετε απλώς έναν καλό τραγουδιστή που να τραγουδάει σαν τον Τσέστερ και μετά να ξαναπαίξετε τα τραγούδια σας;’», λέει ο Σινόντα στην ταινία. «Στο μυαλό μου, αυτή θα ήταν η χειρότερη εκδοχή».
Αντί γι’ αυτό, το συγκρότημα επικεντρώθηκε στο να βρει ανθρώπους με τους οποίους θα υπήρχε πραγματική σύνδεση.
«Αυτή ήταν μια ενέργεια που κανείς από εμάς δεν είχε»
Ο Χαν λέει στο PEOPLE ότι το συγκρότημα έφερε μουσικούς κοντά του, ώστε να συνεργαστούν, να περάσουν καλά και να δουν αν υπήρχε χημεία μεταξύ τους.
«Ήταν κάπως σαν ραντεβού», λέει. «Γνωρίζεις ανθρώπους και μετά σκέφτεσαι: ‘Εντάξει, θα ήθελα να ξαναβρεθούμε’. Και ξαφνικά βρίσκονται συνέχεια γύρω σου».
«Η Έμιλι ήταν ένας από αυτούς τους ανθρώπους που συνέχιζαν να έρχονται», λέει ο Χαν για την Έμιλι Άρμστρονγκ, 40 ετών, συνιδρύτρια των Dead Sara, ανακαλώντας τη στιγμή που κατάλαβε ότι θα μπορούσε να γίνει η νέα τραγουδίστρια του συγκροτήματος.
«Για μένα, ήταν όταν την άκουσα να ουρλιάζει. Σκέφτηκα: ‘Εντάξει, τι στο καλό είναι αυτό που βγαίνει από έναν άνθρωπο που έχει τόσο όμορφη φωνή;’»
Ο Χαν αναφέρει ότι η «ενεργητική» προσωπικότητα της Άρμστρονγκ έφερε επίσης κάτι που έλειπε από το συγκρότημα.
«Υπήρχε μια σπίθα που άναψε στο μυαλό όλων μας. Αυτή ήταν μια ενέργεια που κανείς από εμάς δεν είχε».
«Το ίδιο ισχύει και για τον Κόλιν», λέει ο Χαν για τον νέο ντράμερ, Κόλιν Μπρίτεν, 39 ετών. «Ήταν ένας από τους ανθρώπους που ερχόταν με ενθουσιασμό, ταλέντο και εμπειρία. Με αυτούς τους δύο είχαμε ξαφνικά μια ένεση νεανικής ενέργειας, κάτι που ήταν υπέροχο».
Η Άρμστρονγκ και ο Μπρίτεν άρχισαν αρχικά να συνεργάζονται με τους Linkin Park ως μουσικοί που συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις και τις πρόβες, προτού ο Σινόντα τους προσκαλέσει επίσημα να ενταχθούν στο συγκρότημα το 2024.
«Κανείς δεν θα μπορούσε ποτέ, μα ποτέ, να αντικαταστήσει τον Τσέστερ»
Η νέα σύνθεση παρουσιάστηκε δημόσια στις 5 Σεπτεμβρίου 2024, σε εκδήλωση για τους θαυμαστές του συγκροτήματος στις εγκαταστάσεις των Warner Bros. Studios στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια.
«Είχαμε αποφασίσει όλοι να τα δώσουμε όλα και υπήρχαν τόσα πολλά πράγματα που θα μπορούσαν να πάνε στραβά», λέει ο Σινόντα στην ταινία, αναφερόμενος στην απόφαση να δώσουν ξανά ζωή στο συγκρότημα.
«Ακόμη και τώρα, είναι κάπως μια στιγμή που δεν μπορώ να πιστέψω ότι συμβαίνει πραγματικά», λέει η Άρμστρονγκ στο PEOPLE για την ένταξή της στους Linkin Park. «Στο ντοκιμαντέρ σκέφτομαι: ‘Είμαι άραγε πραγματικά κατάλληλη για αυτό;’ Προσπαθείς να βρεις κάθε λόγο για να πεις στον εαυτό σου ‘δεν είσαι αρκετά καλή’. Αλλά μετά λες: ‘Έμιλι, μην προσπαθείς να γίνεις σαν κάποιον άλλο. Δεν είσαι αντικαταστάτρια. Κανείς δεν θα μπορούσε ποτέ, μα ποτέ, να αντικαταστήσει τον Τσέστερ. Κάνε αυτό που κάνεις εσύ’».
Η Άρμστρονγκ παραδέχεται ότι στην αρχή ήταν κάπως τρομακτικό να ερμηνεύσει ορισμένες από τις παλιότερες επιτυχίες του συγκροτήματος, όπως τα «In the End» και «Crawling».
«Όλοι γνωρίζουν αυτά τα τραγούδια και πρέπει να βάλεις τη δική σου πινελιά», λέει, προσθέτοντας ότι τα υπόλοιπα μέλη τη στήριζαν. «Πάντα μου έλεγαν: ‘Έμιλι, ξέρουμε πώς ακούγεσαι. Μόλις κάναμε έναν δίσκο. Απλώς να είσαι ο εαυτός σου’».
«Το μόνο που μπορούσα να προσπαθήσω να κάνω με τα παλιά τραγούδια ήταν να πετύχω όσο περισσότερο μπορούσα το ίδιο συναισθηματικό αποτέλεσμα».
«Αυτό θα ήθελα κι εγώ ως ακροάτρια, ως θαυμάστρια των Linkin Park», προσθέτει. «Θα ήθελα να νιώσω αυτό το συναίσθημα. Και σκέφτηκα: ‘Εντάξει, νομίζω ότι μπορώ να το κάνω’».
Οι Linkin Park κυκλοφόρησαν με επιτυχία το όγδοο στούντιο άλμπουμ τους, From Zero, τον Νοέμβριο του 2024. Τον Ιούνιο του 2026 ολοκλήρωσαν μια παγκόσμια περιοδεία που διήρκεσε σχεδόν δύο χρόνια.
Με πληροφορίες από People
