Με τον Πανηγυρικό λόγο, μετά την Δοξολογία, ξεκίνησαν οι Επετειακές Εκδηλώσεις για την 7η Μαΐου, ο οποίος εξεφωνήθη από τον εκπαιδευτικό και υποψ. διδάκτορα Γεώργιο Σύρο. Με κάθε επισημότητα πραγματοποιήθηκε η επιμνημόσυνη δέηση και έπειτα η κατάθεση στεφάνων από την Πρόεδρο της ΕΚΠΟΛ και του Περιφερειακού Συμβουλίου Χρύσα Τσαγανού, από τον Θεματικό Αντιπεριφερειάρχη Απ. Κανναβό, από τους εκπροσώπους της Α΄/θμιας και Β’/θμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας, από τους εκπροσώπους των Σωμάτων Ασφαλείας και της Π.Υ. Το παρόν έδωσε και ο π. Βαρνάβας Σαράτσης.
Ακολουθεί απόσπασμα του Πανηγυρικού:
«Με ιδιαίτερη τιμή, συγκίνηση και υπερηφάνεια εορτάζουμε σήμερα την ένταξη της Μαγνησίας στον Αγώνα της Εθνεγερσίας. Ήταν 7 Μαϊου του 1821 όταν ο μαχητής Γιάννης Δήμου ύψωσε το λάβαρο του Αγώνα – καθ΄ υπόδειξη του Αρχιμανδρίτη Ανθίμου Γαζή – στην «Αγία Λαύρα» του Πηλίου, στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών των ηρωικών Μηλεών. Ήταν η ημέρα που η Ιστορία χάρισε στην Μαγνησία μια από τις χρυσές σελίδες του μαχόμενου Ελληνισμού.
Η 7η Μαϊου δεν συνιστά, ωστόσο, άλλη μια τυπική εορτή, αλλά μια Εκδήλωση Τιμής και Μνήμης για τους μαχητές και τους πεσόντες υπέρ της Ελευθερίας και του Έθνους. Ήγγικεν ο καιρός οι εθνικές Επέτειοι να πάψουν να αποτελούν τυπική υποχρέωση εν είδει μνημοσύνου, αλλά οδόσημα ανασυνθέσεως της εθνικής μας αυτοσυνειδησίας. Η Ιστορία δεν είναι η στείρα λαογραφία, αόριστοι σχολαστικισμοί περί της καθημερινής ζωής των Ελλήνων και το … ύψος του χαρατσίου, αλλά προσωπικότητες που σφράγισαν την Ιστορία. Καθίσταται δε αδήριτη αναγκαιότητα να αναδειχθεί η Ηρωική Αντίληψη, διότι ο Ηρωισμός είναι αυτός ο απρόβλεπτος παράγοντας που χαράσσει την Ιστορία ανεξιτήλως. Η νεανική φύση εξάπτεται από τους πάντα ολιγάριθμους Έλληνες που αντιμετώπιζαν με άκαμπτο σθένος τα υπερτερούντα στίφη των Αγαρηνών, όπως χαρακτήριζε τους Οθωμανούς ο Κωνσταντάς. Ενθουσιάζεται από την καταδρομική επιχείρηση του χαλκέντερου ήρωα Κυριάκου Μπασδέκη που αναγκάστηκε να αποχωρήσει αιμόφυρτος από το «Κάστρο του Βόλου», αισθάνεται δέος για την συνειδητή επιλογή του Γαζή και του Κωνσταντά να αφήσουν την ήρεμη ζωή και ασφάλειά τους στην Ευρώπη και να επιστρέψουν στην αιματοβαμμένη Ελλάδα, με σκοπό να αφυπνίσουν το Γένος. Ταυτίζεται με τους λέοντες εκείνους που μας χάρισαν την Ελευθερία, διερχόμενοι κυριολεκτικώς μέσω καυτού ΠΥΡΟΣ και κρουνών ΑΙΜΑΤΟΣ.
Ο Ελληνισμός διεξήγαγε έναν πόλεμο ηθικό, ο οποίος δεν έφερε κοινά σημεία με τα άλλα δρώμενα της εποχής. Λέγει της Εθνεγερσίας Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: «Ἡ ἐπανάστασις ἡ ἐδική μας δέν ὁμοιάζει μέ καμμιάν ἀπ’ ὅσες γίνονται τήν σήμερον εἰς τήν Εὐρώπην. Ὁ ἐδικός μας πόλεμος ἦτο ὁ πλέον δίκαιος, ἦτον ἔθνος μέ ἄλλο ἔθνος, ἦτο μέ ἕνα λαόν…» […]
Τέλος ακολούθησε η Ημερίδα με την διευθύντρια του ΙΙΕ/ΕΙΕ, Ουρανία Πολυκανδριώτη, την κοινωνιολόγο και συγγραφέα Σοφία Νικολάου, τον καθηγητή Νεοελληνικής Ιστορίας και Ιστορίας της Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Αντώνη Σμυρναίο, τον Αλέξανδρο Καπανιάρη, καθηγητή-σύμβουλο του ΕΑΠ και διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Τρικάλων, τον Δρ Δημήτριο Καραμπερόπουλο, ιστορικό της Ιατρικής και πρόεδρο της Επιστημονικής Εταιρείας Μελέτης Φερών-Βελεστίνου-Ρήγα, τον Κώστα Σαρρή, εντεταλμένο ερευνητής του Ινστιτούτου Ιστορικών Ερευνών / Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και τέλος την Αλεξάνδρα Σφοίνη, ομότιμη διευθύντρια Ερευνών του ΙΙΕ/ΕΙΕ.
