Σχέδιο για πολιτικό ανάχωμα στα αριστερά του Τσίπρα, με το όνομα του Χρήστου Ράμμου στο τραπέζι. Το παρασκήνιο των διεργασιών, οι επιδιώξεις και τα εμπόδια στη συγκρότηση κοινού εκλογικού μετώπου.
Ένα πολιτικό ανάχωμα στα αριστερά του Αλέξη Τσίπρα επιχειρούν να συγκροτήσουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς, με το βλέμμα στραμμένο όχι μόνο στις επόμενες εκλογές αλλά κυρίως στην προσπάθεια του πρώην πρωθυπουργού να επαναπροσεγγίσει ένα ακροατήριο που παραδοσιακά αποτελούσε τη βάση της πολιτικής του επιρροής. Στο παρασκήνιο των διεργασιών, μάλιστα, έχει αρχίσει να συζητείται και η αναζήτηση μιας προσωπικότητας εκτός των σημερινών κομματικών μηχανισμών, με το όνομα του πρώην προέδρου της ΑΔΑΕ, Χρήστου Ράμμου, να έχει ήδη πέσει στο τραπέζι.
Η πολιτική λογική πίσω από αυτές τις κινήσεις είναι συγκεκριμένη. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς που επιμένουν στην ανάγκη μιας ευρύτερης συνεργασίας δεν θέλουν να αφήσουν στον Αλέξη Τσίπρα ελεύθερο το πεδίο για να απευθυνθεί εκ νέου στο πιο αριστερό ακροατήριο. Επιδιώκουν, αντίθετα, τη συγκρότηση ενός ανταγωνιστικού προς το κόμμα του εκλογικού σχήματος, το οποίο θα στηριχθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, με επικεφαλής ενδεχομένως μια προσωπικότητα εκτός των σημερινών κομματικών μηχανισμών.
Σε αυτό το πλαίσιο, μια συγκεκριμένη ομάδα στελεχών της ανανεωτικής Αριστεράς έχει αρχίσει να συζητά το όνομα του Χρήστου Ράμμου ως πιθανής προσωπικότητας που θα μπορούσε να τεθεί επικεφαλής ενός τέτοιου εγχειρήματος. Ο πρώην επικεφαλής της ΑΔΑΕ, μετά την υπόθεση των υποκλοπών και τη δημόσια παρουσία του γύρω από ζητήματα κράτους δικαίου, έχει αποκτήσει ισχυρό πολιτικό αποτύπωμα σε ένα ακροατήριο που εκτείνεται στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, με ιδιαίτερη απήχηση στα αριστερά του πολιτικού φάσματος. Για όσους εξετάζουν ένα τέτοιο εγχείρημα, ένα πρόσωπο με αυτά τα χαρακτηριστικά θα μπορούσε να προσδώσει διαφορετική φυσιογνωμία στη νέα προσπάθεια και να της επιτρέψει να απευθυνθεί σε πολίτες που δύσκολα θα συσπειρώνονταν πίσω από μια ακόμη συνεργασία γνώριμων κομματικών στελεχών.
Η παρέμβαση Σκουρλέτη και η εκτίμηση για τον Ράμμο
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πάνος Σκουρλέτης, σε δημόσια παρέμβασή του στις 13 Νοεμβρίου, τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας κοινής εκλογικής λίστας της Αριστεράς και της Οικολογίας, υποστηρίζοντας ότι τον πρώτο λόγο θα πρέπει να έχουν προσωπικότητες που δεν έχουν ταυτιστεί με τους υφιστάμενους κομματικούς μηχανισμούς.
Ο πρώην υπουργός αναφέρθηκε μάλιστα ονομαστικά στον Χρήστο Ράμμο, εκτιμώντας ότι διαθέτει τα χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να τον καταστήσουν πρόσωπο αναφοράς μιας τέτοιας πρωτοβουλίας.
Ωστόσο, η δημόσια αναφορά στο όνομα του πρώην προέδρου της ΑΔΑΕ απέχει αρκετά από το να μετατραπεί σε συγκεκριμένη πολιτική πρόταση με προοπτικές υλοποίησης.
Πηγή με καλή γνώση των πραγμάτων ανέφερε στο iefimerida ότι δεν θεωρεί πιθανό μια προσωπικότητα όπως ο Χρήστος Ράμμος να επιλέξει να εμπλακεί σε μια τέτοια διαδικασία, ιδιαίτερα από τη στιγμή που θα καλούνταν να βρεθεί στο επίκεντρο δύσκολων πολιτικών συνεννοήσεων μεταξύ κομμάτων και στελεχών με έντονες διαφωνίες.
Αξίζει, άλλωστε, να σημειωθεί ότι το όνομα του Χρήστου Ράμμου είχε ακουστεί τον περασμένο Μάιο και για το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, με σενάρια που τον ήθελαν ακόμη και επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας. Ο ίδιος, ωστόσο, είχε προχωρήσει σε κατηγορηματική διάψευση, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν είχε ποτέ ούτε έχει πρόθεση να αναμειχθεί με οποιονδήποτε τρόπο στην ενεργό πολιτική. «Είναι κάτι που δεν με αφορά και μου είναι εντελώς ξένο», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά, ζητώντας να σταματήσει η εμπλοκή του ονόματός του σε τέτοιου είδους σενάρια.
Άλλωστε, δεν υπάρχει μέχρι στιγμής επιβεβαιωμένη πληροφορία ότι έχει πραγματοποιηθεί επίσημη συζήτηση μαζί του ή ότι ο ίδιος έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για την ανάληψη ενός τέτοιου ρόλου.
Το μεγάλο αγκάθι της πρωτοκαθεδρίας
Πέρα, πάντως, από την αναζήτηση προσώπων, το βασικό πρόβλημα παραμένει πολιτικό και αφορά τους όρους με τους οποίους θα μπορούσε να συγκροτηθεί ένα κοινό εκλογικό σχήμα.
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, η εμπλοκή του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρή τροχοπέδη για τη Νέα Αριστερά, καθώς η Κουμουνδούρου επιθυμεί να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία σε οποιαδήποτε προσπάθεια συνεργασίας.
Η επιδίωξη αυτή προσκρούει στις αντιρρήσεις στελεχών της Νέας Αριστεράς, τα οποία δεν επιθυμούν μια συμφωνία που θα μπορούσε να εκληφθεί ως επιστροφή τους στον ΣΥΡΙΖΑ από τον οποίο αποχώρησαν. Η αναζήτηση μιας προσωπικότητας εκτός κομματικών μηχανισμών επιχειρεί να παρακάμψει ακριβώς αυτή τη δυσκολία, χωρίς ωστόσο να λύνει το πρόβλημα των πραγματικών πολιτικών συσχετισμών.
Στα δύο η Νέα Αριστερά
Το συνέδριο της Νέας Αριστεράς στις αρχές Δεκεμβρίου αναμένεται να αποσαφηνίσει το τοπίο, καθώς στο εσωτερικό της έχουν διαμορφωθεί διαφορετικές στρατηγικές. Η πλευρά του Γαβριήλ Σακελλαρίδη προκρίνει τη συνεργασία με το ΜέΡΑ25, ενώ στελέχη όπως ο Νίκος Βούτσης, ο Πάνος Σκουρλέτης, ο Νίκος Φίλης και η Σία Αναγνωστοπούλου υποστηρίζουν μια ευρύτερη συνεννόηση που θα περιλαμβάνει και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, όμως, οι παλιές αντιπαραθέσεις, οι διαφορετικές πολιτικές διαδρομές και οι διαφωνίες για την κυβερνητική περίοδο 2015-2019 καθιστούν δύσκολη την εξεύρεση κοινής συνισταμένης.
Το παράδοξο είναι ότι η προσπάθεια δημιουργίας ενός πολιτικού αναχώματος απέναντι στον Τσίπρα εξελίσσεται μεταξύ δυνάμεων που μέχρι πριν από λίγα χρόνια συνυπήρχαν υπό την ηγεσία του. Και ενώ η επιδίωξη είναι να αποτραπεί η εκ νέου συσπείρωση του αριστερού ακροατηρίου γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό, οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι δυσκολεύονται να συμφωνήσουν ακόμη και στους βασικούς όρους της μεταξύ τους συνεργασίας.
Έτσι, για την ώρα, η αναζήτηση μιας προσωπικότητας με το πολιτικό αποτύπωμα του Χρήστου Ράμμου μοιάζει να αποτελεί περισσότερο την απάντηση στο πρόβλημα της δημόσιας εικόνας του εγχειρήματος παρά στο ουσιαστικό ερώτημα που παραμένει ανοιχτό: ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο σε μια συμμαχία που φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως αντίβαρο στον Αλέξη Τσίπρα.














