Αύριο, Τετάρτη 12 Αυγούστου, στις 11:30, θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Χαλανδρίου η κηδεία του Στέλιου Ράμφου.
Παράκληση της οικογένειας είναι αντί στεφάνων να ενισχυθούν τα ιδρύματα «Μαζί για το Παιδί» και «Γαλιλαία» ή όποιο άλλο επιθυμεί ο καθένας.
Όπως έγινε γνωστό χθες, με κοινή απόφαση των υπουργείων Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Εσωτερικών, η κηδεία του σπουδαίου διανοητή και συγγραφέα θα γίνει δημοσία δαπάνη.
Ποιος ήταν ο Στέλιος Ράμφος
Ο Στέλιος Ράμφος γεννήθηκε στην Αθήνα, ήταν φιλόσοφος και συγγραφέας, ενώ έγραψε πάνω από 30 βιβλία, όντας ένας από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους στοχαστές.
Ο Στέλιος Ράμφος γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα. Το 1965, πριν ολοκληρώσει τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ξεκίνησε σπουδές Φιλοσοφίας στο Παρίσι, στο Université de Vincennes à Saint-Denis (σημερινό Université Paris 8). Μεταξύ 1969 και 1974 υπήρξε καθηγητής Φιλοσοφίας στο ίδιο πανεπιστήμιο. Το 1975 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου συνέχισε το συγγραφικό έργο του. Είχε σημαντική παρουσία στη δημόσια ζωή με πολλές συνεντεύξεις στον Τύπο και την τηλεόραση, με δημόσιες ομιλίες αλλά και άρθρα σε περιοδικά. Δίδαξε στο Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν και αργότερα στο Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη.
Η πλούσια βιβλιογραφία του αντικατοπτρίζει τις πνευματικές αναζητήσεις του, τις θέσεις και τις προτάσεις του αναφορικά με τον μαρξισμό, την οικουμενικότητα του ελληνικού πολιτισμού, τους συσχετισμούς της σύγχρονης πνευματικής δημιουργίας με την ελληνορθόδοξη παράδοση. Μεταξύ πολλών άλλων, έχει δημοσιεύσει μελέτες για τον Πλάτωνα (Φιλοσοφία Ποιητική), τον Αριστοτέλη (Μίμησις εναντίον μορφής), τον Οιδίποδα Τύραννο (Το αίνιγμα και η μοίρα), τους ασκητές της ερήμου (Πελεκάνοι ερημικοί), καθώς και μία συλλογή άρθρων και δοκιμίων του «Μία καλοκαιρινή ευτυχία τρίζει» (1999).
Σε προηγούμενη συνέντευξή του στη LiFO και τον δημοσιογράφο Γιάννη Πανταζόπουλο, ο Στέλιος Ράμφος είχε πει ότι «εγκλωβιζόμαστε στις αδυναμίες και τις εξαρτήσεις μας, απουσιάζει η κουλτούρα ανεξαρτησίας, κατά την οποία τα κενά δεν καλύπτονται από κομπίνες αλλά με δημιουργικότητα. Η δυσκολία μας έχει να κάνει με τη ροπή μας προς την ευκολία. Μας ενδιαφέρουν οι δικαιολογίες για τις ατυχίες μας».
Ο Στέλιος Ράμφος, στα πρώτα χρόνια του ασχολήθηκε με τον μαρξισμό, ενώ το 1963 έκοψε τους δεσμούς του με την Αριστερά.
Ο ίδιος, στην ίδια συνέντευξη στη LiFO, είχε πει πως «δεν έχω μετανιώσει για τίποτα στη ζωή μου, ούτε και για το ότι στα νιάτα μου ήμουν αριστερός. Είναι μια ιστορία που ξεκίνησε στα δεκαεπτά και ολοκληρώθηκε στα είκοσι τρία μου. Ήταν τα χρόνια της ύστερης εφηβείας στον μαρξισμό, που, όπως έχω πει, είχε τις απαντήσεις για όλα και δημιουργούσε την ψευδαίσθηση της επάρκειας».
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Παρίσι, ο Στέλιος Ράμφος ήρθε σε επαφή με τον φιλόσοφο και, επίσης, συγγραφέα Κορνήλιο Καστοριάδη, ο οποίος τον επηρέασε. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα το όνομά του συνδέθηκε με την οικουμενικότητα του ελληνικού πολιτισμού και το ρεύμα της νεο-ορθοδοξίας.
Μεταξύ άλλων, με το, επί δεκαετίες, συγγραφικό του έργο, ασχολήθηκε συστηματικά με ζητήματα φιλοσοφίας, θρησκείας, ψυχολογίας, ιστορίας και ελληνικής ταυτότητας.
Σε ό,τι αφορά στη σύνδεση του ονόματός του με τη νεο-ορθοδοξία, ο Στέλιος Ράμφος είχε απαντήσει: «Μα η ορθοδοξία είναι προέκταση της αριστεράς. Και θεωρώ ότι είναι πολύ φυσικό ένας που κατέχεται από θρησκευτικό πολιτικό πνεύμα να κάνει το επόμενο βήμα και να μεταπηδήσει από το αντίγραφο στο αυθεντικό. Ουσιαστικά, δηλαδή, να ακολουθείς το δόγμα και την αναγκαιότητα να πιστεύεις σε μια ακλόνητη αλήθεια. Αλλά αυτή, φυσικά, είναι μια εφηβική ανάγκη».
Απαντώντας στο ερώτημα για το ποια είναι μία από τις βαθύτερες ελληνικές παθογένειες, ο Στέλιος Ράμφος είχε τονίσει: «Το γεγονός ότι δεν έχουμε γίνει υπεύθυνα άτομα. Είμαστε ακόμα υποχείρια της οικογένειας και του περιβάλλοντός μας. Είμαστε «μαμάκιες». Είναι τρομακτικό το μητρικό συναίσθημα».
